ΑΦΩΝΟΣ

 

  Σε στάση προσευχής και όχι προσοχής το άκουσα. Είχε έτη πολλά να με συγκλονίσει ένα μουσικό άκουσμα που ο ρυθμός, η μελωδία και η ερμηνεία είχε την ισχύ όχι μιας αποκάλυψης, αλλά ανακάλυψης!! Γιατί η τέχνη είναι η μοναδική αλήθεια. Που δεν αποκαλύπτει. Ανακαλύπτει. Ιδία ο ντραμίστας.. (υπήρξα κι εγώ ερασιτεχνικά στα νιάτα μου γι αυτό παριστάνω τον επαΐοντα τώρα) Κατά κυριολεξία μουσική με νότες. 

 

ΘΕΛΕΙ ΜΑΓΚΙΑ

 

Αν κάτι θέλει ο έρωτας αλλά και η πολιτική ιδεολογία αυτό είναι η συναισθηματική μαγκιά.. Να είσαι και να το δείχνεις... Να σπας την βιτρίνα των συμβάσεων και των παραβάν. Να παίρνεις την ψυχή σου για μπόι και την καρδιά σου για φτερά Έτσι και μόνον έτσι θα πετάξεις. Έτσι και μόνον έτσι θα δεις τι σου κρύβουν πίσω από την αυταπάτη του ορίζοντά τους. Διαφορετικά όποιος φοβάται να πετάξει μια ζωή θα σέρνεται. Σαν τα σκουλήκια.. 

ΜΙΑ ΣΤΑΛΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ--ΚΑΛΗΜΕΡΑ

 

Ελευθερία : Μια λέξη πλήρης νοημάτων. Αν γνωρίζεις το πως το που και το γιατί να ζεις, τότε πράγματι, τότε άξιζες που έζησες λεύτερος. Λευτερος ν' αφήσεις σαν χάδι τα συναισθήματά σου, ν αγκαλιάσουν με το απόλυτο της θάλασσας, τα πρόσωπα που εσύ έχεις επιλέξει. Λεύτερος ν απολαύσεις, εκείνο το φωτεινό χαμόγελο στην προσφορά σου. Λεύτερος ν αγαλλιάσεις, στην ανάσα που θα σε περιμένει πίσω από την πόρτα, μια νύχτα που θα έχεις αργήσει. Λεύτερος να διχαστείς ως προς το πιο είναι πιο όμορφο το πρωί. Το χαμόγελό της, ή οι πρώτες ακτίνες του ήλιου. Λεύτερος να φιλήσεις ένα δάκρυ πιο στιλπνό κι από μαργαριτάρι, για να στεγνώσεις τον πόνο. Λεύτερος να είσαι εσύ αν όλ' αυτά είσαι εσύ.. 

ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΝΙΟΤΗΣ

 Είναι πολλοί αλλά είναι σκόρπιοι!! Στους ιππότες της μοναξιάς αναφέρομαι. Αυτούς που σέρνουν κάθε ξημέρωμα το μεθυσμένο τους βήμα ως την άκρη του Σύμπαντος. Κάθε τους γήινο μέτρο καταγράφεται ως αστρική απόσταση στον νου. Τόση τους χωρίζει από το ανακριτικό χθες που το αλκοόλ στο αίμα είναι η καύσιμη ύλη για να το κάνουν εικόνα. Κι αρχίζουν να βλέπουν φαντάσματα σα μεταφυσικά ανθρωπάκια. Που τους δικάζουν. Και κάθε νύχτα ζουν υπό την ίδια προσδοκία. Να εκδοθεί η οριστική και αμετάκλητη απόφαση. Για να τα – ελλείψει ενόχου-- τιμωρήσουν και όχι να τιμωρηθούν.. 

 

ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ

 Ποιο είναι τ' απωθημένο μου που μετά θείας μανίας επιδίωξα ανεπιτυχώς μια ζωή; Ν αγκαλιάσω τον άνεμο και να πνιγώ στο θάμπος απο το Βόρειο Σέλας Ναι είμαι φτωχός αλλά με ακριβά γούστα..Γεια και χαρά ρε αιώνιε έφηβε..

ADAGIO IL DIVO

 Eπ’ αφορμής της δραματικής ταινίας που προβλήθηκε από το OPEN απόψε.. Πρόκειται για την οδύνη της απώλειας που βγαίνει από τα ηχεία της ψυχής. Το βλέπεις στο ασύλληπτο φως των δακρύων, που είναι πιο στιλπνά κι από μαργαριτάρια. Εικόνα παράταιρη στη ψηφιακή εποχή που ο έρωτας τρέχει με ταχύτητες 24 mbps. Ψεκάστε σκουπίστε τελειώσατε. Για να διερωτάσαι την επομένη κατά μόνας αν είχε κάποια σημασία ότι έγινε τη προηγουμένη. Με την απάντηση να βρίσκεται πίσω από την αβάσταχτη ελαφρότητα μιας καταστροφικής σιωπής.. Σ' αυτό το σημείο καμπής βρίσκονται ίσως πάρα πολλοί απόψε.. Μεταξύ αυτών κι εγώ που οι ράγες της ζωής μου μαζεύουν απειλητικά

Η ΕΝΕΡΓΟΣ ΓΗΡΑΝΣΗ

 Ακούς τα μιντιακά σούργελα να επαναλαμβάνουν ως λούπα (ρωτήστε έναν κινηματογραφιτζή να σας εξηγήσει τι είναι αυτό) «μα γίνονται αυτά εν έτι 2026 στην Ευρώπη;» και ξεραίνεσαι στα γέλια.. Τι υπονοούν οι μεταμοντέρνοι πεφτοσυννεφάκηδες; Πως η κυβερνητική συμμορία παρεκλίνει τάχα των εοκικών εντολών!! Αυτά και άλλα ευάερα κι ευήλια συντρέχουν στας Ευρώπας και αν δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή σας, είναι γιατί δεν ήρθε η ώρα που θα σας υποδείξουν την πόρτα εξόδου της εργασίας σας. Για να σας εξαφανίσουν ως δια μαγείας στο καπάκι. Πάρτε ένα πρώτο πλάνο να δείτε τι σας έχουν για μετά: Η απασχόληση μετά το 1991 στο ευρωκωλοχανείο και δια της μαύρης και όχι λευκής βίβλου  έχει ως εξής: Σε ηλικίες 55 - 64 άγγιξε πέρυσι το 66,4% κατά μέσο όρο, έναντι περίπου 46% πριν από 15 χρόνια. Στις δε χώρες - «πρότυπο», όπως στη Σουηδία, το ποσοστό ξεπερνά το 78%, στην Εσθονία φτάνει το 77%, στη Γερμανία και στην Ολλανδία ξεπερνά το 75%, ενώ στη Γαλλία έφτασε το 44,4%. Που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι εξαναγκάζονται να παραμείνουν στη δουλειά για μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους, με το άθλιο επιχείρημα της «ενεργού γήρανσης». Όταν έτσι αιφνιδίως θα κληθείτε εν ώρα εργασίας, δεν θα είναι θα είναι ο συνταξιοδοτικός σας εκδότης, αλλά ο ληξίαρχος συνοδευόμενος από τον τελετάρχη κηδειών.. 

ΑΛΙΜΟΝΟ ............

 

Κυριακή είναι ζυμώνω έτσι την ψυχή μου να μαλακώσει σαν ζυμάρι που θα το πλάσω στο άκουσμα της μελωδίας των Σπανού και Κώστα Καράλη . (Κώστα πάρε με τηλέφωνο βάλσαμο όπως πάντα η φωνή σου στην ψυχή μου..) Που θα με ταξιδέψει στους ομιχλώδεις ορίζοντες εικόνων και ήχων ξεθωριασμένων από τα μπάζα της καθημερινής πραγματικότητας. Γιατί μοιάζει το όνειρο να είναι όχι αυτό που ζεις αλλά ότι θυμάσαι.. Όμως: αλίμονο σ αυτόν που εμπρός σ ένα γεμάτο αλκοόλ ποτήρι στο μπαρ "Café da Nostalgia" ζει στην έρημο και θυμάται την του κόσμου πασπερμία χρωμάτων και σχημάτων.. 

 

Ο ΠΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΝΤΟΣ

 

Λατρεύω αυτή την μουσική έκφραση των Πορτογάλων Αναδύει εκείνη την φθινοπωρινή πικρή απώλεια της γλυκας του καλοκαιριού. Μαζί και το ζόρι του συναισθηματικού πνιγμού από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.. Που άφησε ένα σπίτι μαζί με μια καρδιά άδεια.. Και πως το στήθος δεν αντέχει αφού δεν είναι φτιαγμένο από άνθρακα.. Και την καρδιά να βυθίζεται στους πιο θυμωμένους και βαθείς ωκεανούς της μοίρας.. 

 

ΟΤΑΝ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΨΥΧΗ..

 Μια ιστορία που γράφει η ζωή στα μεγάλα ζόρια της ήταν ο Γιάννης ο φονιάς των Γκάτσου Χατζηδάκη. Δεν ήταν γιατί βασιζόταν σ' ένα πραγματικό γεγονός. Ήταν γιατί ο Μάνος δια της φωνής του Μανώλη του Μητσιά το έντυσε αριστουργηματικά.. Και επί τη ευκαιρία Πέψετε στον γιο του Χατζηδάκι πως κατά τους κανόνες της τέχνης όταν το πόνημα μιας σύνθεσης φύγει από τα χέρια του δημιουργού τότε καθίσταται κοινοκτημοσύνη.. Και ως εξ αυτού αυτό το υιοθετημένο απολειφάδι που εξοργίζοντας χιλιάδες κόσμου στο Δίον Πιερίας απαγόρευσε στον Μητσιά να το ευλογήσει με την φωνή του πως τον έχουμε γραμμένο στ αρχίδια μας. Γιατί οι μεγάλες φωνές κι οι μεγάλοι δημιουργοί ανήκουν σε όλους μας. Ποιος ήταν ο Γιάννης ο Φονιάς. Ένας τύπος από την Ηλεία πατέρας οκτώ παιδιών που τσάκωσε την γυναίκα του να γεύεται αλλότριες οπώρες και την έσφαξε παρουσία των παιδιών του. Και μπόρεί δια του βρασμού ψυχής το δικαστήριο να τον απάλλαξε, το Φροσί όμως η μεγάλη του κόρη δεν τον συγχώρησε ποτέ.

Ain't no sunshine

 Το απολαμβάνω όταν οι μουσικές μου επιλογές κάνουν γκελ στ' αυτιά των αναγνωστών μου.. Μ' έχουν πιάσει στο φτερό τι ακούω και λειτουργούν ως υποβολείς.. Το εξαιρετικό κομμάτι που ακολουθεί μου το έστειλε αναγνώστρια. Μόνο που αυτό ακούγεται υπό προϋποθέσεις: Μπαράκι, παραλία, ολόγιομο καλοκαιρινό φεγγάρι, ένα μπέιλις ή μια βότκα πορτοκάλι εμπρός σου άντε και μια σαγρία κι άσε το φεγγαρόφωτο της νύχτας να κυλά αργά στα μάτια και τα όνειρά σου.. 

ΑΦΩΝΟΣ ............

 

Σε στάση προσευχής και όχι προσοχής το άκουσα. Είχε έτη πολλά να με συγκλονίσει ένα μουσικό άκουσμα που ο ρυθμός, η μελωδία και η ερμηνεία είχε την ισχύ όχι μιας αποκάλυψης, αλλά ανακάλυψης!! Γιατί η τέχνη είναι η μοναδική αλήθεια. Που δεν αποκαλύπτει. Ανακαλύπτει. Ιδία ο ντραμίστας.. (υπήρξα κι εγώ ερασιτεχνικά στα νιάτα μου γι αυτό παριστάνω τον επαΐοντα τώρα) Κατά κυριολεξία μουσική με νότες. 

 

STAY WITH ME

 

 Ο ερωτευμένος είναι ένας άνθρωπος που εξ ορισμού αντικρίζει την πραγματικότητα κάτω από παραμορφωτικούς φακούς.. Την ωραιοποιεί. Την εξαγνίζει. Την εξιερώνει. Και τι το διαφορετικό κάνουν οι παραισθητικές ουσίες θα ρωτήσετε. Να υποθέσω. Πως ο έρωτας τον κοινωνικοποιεί ενώ η πρέζα ή ο μπάφος τον απομονώνει. To xαμόγελο του ερωτευμένου έχει αιτία του πρεζάκια άνευ λόγου. Ο έρωτας είναι ανάσα ζωής η πρέζα εισπνοές θανάτου. Οι ορίζοντες ανοίγουν για τον ερωτευμένο αλλά κλείνουν ως αυταπάτες στον εξαρτημένο.. Stay with me και καλό μας ταξίδι..

 

SOLDIER OF FORTUNE

 Μερικά ακούσματα δεν έχουν χρεία σχολίων. Έβαλε ποτέ και κανείς βερνίκι στο διαμάντι; Είναι αυτόφωτα.. Κλείστε τα μάτια κι αφήστε μια χαραμάδα στη ψυχή (που τούτες τις εποχές του κτηνώδους καπιταλισμού ατροφεί από συναισθήματα) για να γλιστρήσει ο ήχος της μέσα.. Θα την επανατροφοδοτήσει. Τόσο όσο από την σκιά να περάσουμε στο φως.. 

ΣΤΗΝ ΦΛΟΓΑ ΤΩΝ ΧΕΙΛΙΩΝ ΣΟΥ..

 Πόσο έξυπνο και πόσο διακριτικά ερωτικό είναι.. Κυριακή σήμερα.. Σε ξεσηκώνει και ΑΜΕΑ να είσαι.. Τινάζεσαι σαν αιλουροειδές από ημικάθισμα βαθύ στον νοτιοαμερικάνικο ρυθμό του. Κλείνεις τα βλέφαρα κι ανοίγεις τα πανιά για να σκηνοθετήσεις εσύ την εικόνα. Με όποιον ή όποια συμπρωταγωνίστρια σου έχει κάτσει ως ανεκπλήρωτο όνειρο που έχεις κρυμμένο στις θυρίδες της καρδιάς. Ρίχνεις την ανεμόσκαλα και σκαρφαλώνετε μαζί ως γραμμή των οριζόντων και πέρα απ' αυτή.. Όσο πιο αργά τόσο πιο καλά.. 

MAΓΕΙΑ eterna aleganza

 Ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι τα νιάτα ή ο χρόνος η μελωδία και ο τόπος που στη θέα τους μαγεύουν...Ισως είναι τα ρίγη ενός ξαφνικού ηδονικού πυρετού συναισθημάτων που σε συνεπαίρνει, αλλά ποιος είναι αυτός που θα ψάξει να βρει το γιατί μέσα στην πανσπερμία αποχρώσεων του ασημοστολισμένου από το φεγγάρι ερωτικού μπλε.Απλώς αφήνεσαι να σε ταξιδέψει σε τροχιές αστρικές. Ψάχνοντας τι; Το Ησιοδικό νησί των Μακάρων.. Με το εισιτήριο να έχει κοπεί δίχως επιστροφή.. 

 

ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ

 Ωδή στην απώλεια.. Ελεγεία πόνου.. Ύμνος στην ανιδιοτέλεια. Ομολογία υποταγής στο αυτοκρατορικό συναίσθημα. Κι όλα μαζί σε μια μελωδία κέντημα στον καμβά των αισθήσεων της όρασης και της ακοής. Επειδή με κάθε λέξη τους κάθε νότα ζωγραφίζουν άγιες εικόνες.. Είναι αυτές που δεν ξεθωριάζουν στο φως των ψεύτικων ήλιων 

ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ

 Απλώστε το συναίσθημά σας σαν σύννεφο Έτσι που να σκεπάσει την έξω εικόνα. Για να επέμβει ο νους και να σας προβάλλει σκηνές από τα χνάρια ενός χθες ασφαλισμένου στα συρτάρια του.. Ίσως σε κάποιο απ’ αυτά να συναντηθείτε και με μια αποτυπωμένη στιγμή στο χαρτί.. Που τη ζήσατε τόσο έντονα έτσι ώστε και μόνο στη θύμησή της λυγίσατε. Αλλά προς θεού! Μην αρχίσετε τα «αν» του υποθετικού λόγου. Αν είχα στο τελευταίο πλάνο αλλάξει τα λόγια ίσως να... Όσα αν και αν πείτε η ιστορία και τα συναισθήματα γράφονται με αίμα και όχι με «αν». Κλείστε τα μάτια και απολαύστε το. Ως είχε..Έως εκεί...

ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ ΨΥΧΗΣ

 

Νότος ρε νότος.. Πορτογαλία.. Όχι ο κρυόκωλος βοράς.. Φωτια και λάβρα το άσπρο δέρμα με το πίσσα μαλλί. Τα μαύρα σκοτεινά μάτια που όμως κρύβουν ολόφωτη καρδιά .. Κι όταν αυτά συνοδεύονται από τα φάτους τότε το ηφαίστειο που κρύβεις στο άγκατα της ψυχής σου εκρύγνηται κι όποιον πάρει ο χάρος.. 

 

ΕΡΗΜΩΣΑΝ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ

 

Ένα δυνατό δραματικό τραγούδι με θρακιώτικη ψυχή και ροκ ενέργεια, για τα χωριά που αδειάζουν, τα σχολεία που κλείνουν και τις υποσχέσεις που μένουν μόνο λόγια. Με ηλεκτρική κιθάρα, δυνατά ντραμς ακορντεόν και την παραδοσιακή φλογέρα αιχμηρό στίχο, λέμε αυτά που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι φωνάζουν..