Ύμνος σε αξίες που προς ώρας έχουν υποχωρήσει στην επίθεση της ψηφιακής εποχής αυτό το άκουσμα. Που υποχώρησαν αλλά δεν παραδόθηκαν. Άκουσμα ύμνος στο συναίσθημα. Για την πατρίδα.. Για τον γονιό. Το παιδί. Τον φίλο. Την φίλη. Τον άνθρωπο. Για σένα. Που σ είχα ερωευτεί πριν καν μπεις στην ζωή μου. Που αναπλάθει τα κύτταρά σου.. Τα υπερχειλίζει με αισιοδοξία. Πως η ζωή θα νικήσει τον θάνατο και κυρίως : Ο δημιουργός (άνθρωπος) δεν θα υποταχθεί στο δημιούργημά του( μηχανή). Που μπορεί να κινείται ταχύτερα απ’ αυτόν μα ποτέ δίχως αυτόν…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου