Αιμιλία Τσαγκαράτου
Άλλο ένα βήμα προς την εφαρμογή του «Δόγματος Ντονρόε», της ηγεμονικής δηλαδή παρουσίας των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, φαίνεται ότι κάνει η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία ετοιμάζεται να στείλει στρατεύματα στην περιοχή με το πρόσχημα της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών.
Κάποτε και σε μια από τις πρώτες μου αποστολές στην Αμερικανική ήπειρο ρώτησα ένα γελαδάρη τι σήμαινε γι αυτόν ο όρος ειρήνη με την απάντηση να με ξεραίνει 'Αφωνο μ΄άφησε. Σαν άγαλμα.Μy owon cow ψέλλισε ο αστικοποιημένος βλάχος. "Η γελάδα του" στα ελληνικά Θα μου αντιτάξετε ότι κάποιοι άστεγοι εκεί την αμερικανική σημαία ανεμίζουν επί των χαρτόκουτων που κοιμούνται. Σωστά. Άντε έτσι να εξηγήσεις πως ειρήνη είναι η θέαση ενός ζευγαριού που λεύτερο στάζει μέλι από τα μάτια. Που το βλέμμα τους είναι η οθόνη της ψυχής τους. Και που στο μεταξύ τους άγγιγμα διαπερνώνται από ισχυρή ηλεκτρική τάση. Αυτό είναι ειρήνη..
ΤΟΥ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ !!!!!!!!!!!
Υπό αιρεση (έστω και μερικώς) η ...σωστή πλευρά της ιστορίας με τους παγκόσμιους λακέδες της να ψάχνουν για έξοδο κινδύνου..
Κατιούσα, το ρωσικό πολεμικό τραγούδι που έγινε ο ύμνος του ΕΑΜ. Το τραγουδούσαν Ρωσιδούλες μαθήτριες για να εμψυχώσουν τους στρατιώτες και έδωσε το όνομά του σe πυροβόλο. Κατιούσα, (Καίτη Κατερίνα Κάτια ήταν και το τιμημένο όνομα αλλά και ζωή της αντάρτισσας μητέρας μου) το βάφτιζαν κι ο κόκκινος στρατός υπό τον παιάνα του θέριζε τους φασίστες. Η ιστορία του και η εκτέλεσή του από μια κουκλάρα..
Κύκλος της ζωής οι εξεγέρσεις. Προηγουμένως η πυρηνική οργή το μίσος η καταστροφή.. Ύστερα η αφύπνιση Η ευλογία της δημιουργίας.. Η άνοιξη του φωτός και των χρωμάτων. Το θρόισμα της αναγέννησης Της ευημερίας. Η συγχώρηση που επανέρχεται μαζί με αξίες που προς ώρας είχαν υποχωρήσει. Μεταξύ τους και το συναίσθημα. Κυρίως για τον άνθρωπο.Τον γονιό. Το παιδί. Τον αδελφό την αδελφή. Τον φίλο την φίλη. Την πατρίδα που εξ αιτίας των Ιανών εξουσιαστών είχες μισήσει. Γιατί σε κρατούσαν σε κώμα..
Άρχισαν οι λαοί να πιστεύουν στην δύναμή τους..
Πλήθος κόσμου κατέβηκε στους δρόμους της Γαλλίας. Πάνω από 850.000 διαδηλωτές/τριες αρνήθηκαν να συνετιστούν στις απαγορεύσεις Μακρόν με την ..κακιά γυναίκα (πόσο γελοίοι είναι θεέ μου μα πόσο) και την παρουσία του στρατού!
Σ' αυτόν τον τόπο εκτός του ότι είσαι κατά τον Τσαρούχη ό,τι δηλώσεις, συγχέουμε από καιρού τα νεφρά με τ' @ρχ#δι@.
Υπό τον ήχο των πνευστών του Μπρέγκοβιτς στους δρόμους της φωτιάς. Μακαρίζω την τύχη μου. Η ηδονή μου απεριόριστη. Για το προνόμιο να δω τους λαούς εξεγερμένους και την ΜΛΑΤ (λούμπεν μεγαλοαστική τάξη ) να έχει κλάσει μέντες. Ήρθε η ώρα να μας πουλήσουν το σχοινί που θα τους κρεμάσουμε κι εγώ να θυμηθώ τον Ωνάση που είχε πει πως: Θα έρθει η ώρα που από την απληστία μας οι λαοί θα μας κρεμάσουν!!.. Μόνη μου πίκρα ; Πως δεν το ζω, δεν τους παρακολουθώ, γιατί πρέπει να στέκω πίσω από το πληκτρολόγιο της ψηφιακής μαλακίας..
Θεός και Πατρίδα είναι άπαιχτη ομάδα. Σπάνε όλα τα ρεκόρ καταπίεσης και αιματοχυσίας. Μισθοφόροι του φαστιστοζελένσκι μαζεύουν πιξ λαξ (εκ του πήγνυμι -- γρονθοκοπω και λάκτισμα κλώτσιά ) άντρες από τους δρόμους του Κιέβου. Η εικόνα είναι πράγματι θλιβερή..
του Παναγιώτη Ι. Δρίβα
Ξεκίνησε τα μνημονιακά χρόνια, συνεχίζεται τώρα, εντάθηκε με τον νόμο 5225/2025 επί Λιβάνιου. Πιο εύκολες οι διώξεις, πιο εύκολες οι απολύσεις στο Δημόσιο.
Θέλω να γνωρίζετε ότι πρώτον: Όταν δημοσιεύω αλλότρια κείμενα οι τίτλοι είναι δικοί μου και καμία ευθύνη δεν φέρει ο συντάκτης τους και δεύτερον είναι επώνυμα εκτιμώ δε και εμπιστεύομαι τους συντάκτες τους.
Εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος. Ένα κειμενάκι γραμμένο σε παγκάκι ερωτευμένων με την ζωή, είμαι. Εγώ δεν είμαι συντάκτης Η ουρά ενός αλήτη μετεωρίτη με μια εξόριστη καρδιά, ειμαι. Για να περιφέρομαι άναρχα ανά το Σύμπαν και να παρακολουθώ τον άνθρωπο και τα έργα του αφ' υψηλού. Δίχως όμως να τον χάνει στιγμή από τα μάτια του. Εγώ δεν είμαι ο λαός, είμαι ο λυγμός του.. Για να μαζεύω το δάκρυ του στάλα στάλα πριν αυτό αποκρυσταλλωθεί και καταλήξει στην μοναξιά κάποιου Μουσείου αλλά: Ξύπνησα αυτό το κυριακάτικο πρωινό με το χαμόγελο ενός ήλιου να μου προσφέρει ένα φλυτζάνι φρέσκου καφέ. Κι είπα.. Όλα καλά θα πάνε Δεν ξέρω όμως αν πράγματι ξύπνησα ή τόνειρο διακόπηκε για τις διαφημίσεις.
Ο #Musk «τινάζει» το παραμύθι της «αδελφικής βοήθειας» προς την🇺🇦 Ουκρανία: 💥«Οι ελίτ πλούτισαν, τα παιδιά του λαού πεθαίνουν στα χαρακώματα»
Τζόγος, παράγοντες, καριέρες, χρήμα.
Απ' αυτά τα υλικά είναι φτιαγμένο το νέο σκάνδαλο στο μπάσκετ, που αξιοποιείται σε πολιτικούς, επιχειρηματικούς και «οπαδικούς» ανταγωνισμούς.
Στ' άστρα μ έστειλες κορίτσι μου. Στα νιάτα των δικών μας ονείρων. Για ψωμί παιδεία ελευθερία. Άγιες λέξεις άγιες εικόνες. Και σταθήκαμε όρθιοι με τα μόλις ανθισμένα στήθη μας, απέναντι στις ερπύστριες των φασιστών και απογόνων των δωσιλόγων. Τα παιδιά μας είστε. Σιγά μην κλάψετε σιγά μην φοβηθείτε την εντεταλμένη της λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ναι να γίνει της Γαλλίας για να τους κάνετε αστροσκονη. Στο κατόπι σας κι εγώ και όλοι μας. Με την συσκευή του οξυγόνου μου στα χέρια..
Αφορμής δοθείσης της νέας απάτης να σημειώσω πως: Έχουμε εκ της πολιτείας εκτεθεί ως πτώματα στο έλεος των ψηφιακών βακτηρίων σε συνθήκες αποσύνθεσης.. Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Σαπίζουμεεεεεεεεεε!!!
Είχα από την εφηβεία μου επιλέξει την σόουλ . Η λατρεία μου σε αυτόν τον τρόπο της μουσικής έκφρασης δεν αφορούσε αποκλειστικά τις νότες ή τον ρυθμό, που έτσι κι αλλιως είναι επουράνια έμπνευση. Αλλά κυρίως την πολιτική προέλευση της. Χορωδίες εκπληκτικών μαύρων φωνών την ερμήνευαν κατά την εποχή της δουλείας του Αμερικανικού νότου στις εκκλησιές τους. Τότε που οι αμερικανοί τσιφλικάδες τους εκχριστιάνιζαν δια της βίας. Ε, πάρτε την λαχτάρα τους για λευτεριά με μια σόουλ ανάσα από μια μαύρη γκαζέλα σε σοκολατί αποχρώσεις..
