Στη στενή του σπιτιού μου απόψε. Γιατί τα ζόρια πολλαπλασιάζονται γεωμετρικά. Η οσμή μιας προϊούσας άγριας κατάστασης στην Γαλλία επέβαλλε την επικοινωνία με συναδέλφους για την πολιτική ανάγνωσή της. Κι όταν στριμώχνομαι στα μεσοδιαλείμματα καταφεύγω στα αρχεία μου. Κι αντί του ιστορικού της Γαλλικης επανάστασης είδα το είδωλό μου επί μιας νεανικής μου φωτό. Ετών 19 σπουδαστής. Πρωτοετής και πρωτοεμφανιζόμενος στον χώρο του Τύπου. Έντυπο; Ριζοσπάστης. Θέμα κάλυψης; Η δίκη των βασανιστών της χούντας... Ψάρακας εγώ αλλά υπήρξα τυχερός. Συνέπεσα με μια καλή και άξια συνάδελφο την Σόνια την Ζαχαράτου από τα ΝΕΑ που παίρνοντάς με από το χέρι με εισήγαγε στο παρασκήνιο του λειτουργήματος. Τι κέρδισα; Τον καρκίνο μου. Γιατί τα ξενύχτια πολλαπλασιάστηκαν τα άγχη διευρύνθηκαν οι κυβερνήσεις άλλαζαν μα όλα στα ίδια έμεναν. Εκτός ενός.. Το φρούτο της επανάστασης δεν έπεσε γιατί καθώς φαίνεται δεν κούνησα σεισμικά το δέντρο.
