Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη με το σύνθημα ν αντηχεί σ΄όλο τον τόπο πλην των νταβάδων της δεξιάς και συνενοίκων τους συγγενών πρώτου βαθμού της ίδιας πολυκατοικίας. Μπράβο παλικάρια μου. Αυτά είναι τα νιάτα που προσευχόμουν να έρθουν.. Μόνον αυτοί θα κάψουν την αυτού αθλιότητα.. Μαζί σας ουρά με όλες μας τις δυνάμεις...
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες/ Με πλάνα λόγια μας γελούν/ Της γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες/ Μοναχοί τους, θα σωθούν…
Αφορμής δοθείσης της αναφοράς μου στην Κρήτη σκαρφάλωσε στο κεφαλόσκαλο της μνήμης αυτή η αριστουργηματική και παραδοσιακή Κρητική μελωδία. Την είχα λατρέψει και Κρητικός δεν είμαι..Από την δημοτική μας μουσική μόνον το μαντήλι καλαματιανό κι αυτό λόγω καταγωγής ξέρω. Αλλά πως ν 'αρνηθείς τις ευαισθησίες που αναδύονται από την λαϊκή παράδοση της Κρήτης. Πως να τις προσπεράσεις αδιάφορα.Πως να μην αποτυπωθούν στην ψυχούλα σου; Πρέπει να είναι περήφανοι οι Έλληνες που οι Κρητικοί είναι πιο Ελληνες από τους Έλληνες. Κάποιοι τους μέμφονται γιατί κατέχουν όπλα. Καλώς πράττουν. Να σας θυμίσω πως οι αρχαίοι ημών πρόγονοι πήραν τα όπλα για να υπερασπίσουν την τέχνη και τον πολιτισμό τους..
Ένα από τα πολύ όμορφα βράδια που απόλαυσα με φωτιές στην παραλία, γνώρισα μια κοπελιά τότε πρωτοδίκη . Έξυπνη, νομικά καταρτισμένη σε υψηλό βαθμό, ακριβοδίκαιη και:
Με διευρυμένο κοινωνικό ορίζοντα ίσως όχι αδίκως προσόν σπάνιο σε δικαστή.
Δυστυχώς επτωχεύσαμε Όχι μόνο σε χρήμα και παραγωγή. Αλλά σε ανθρώπινο και ιδία σε πολιτικό προσωπικό. Παλιάτσοι. Ανδράποδα. Σεφερλειάδα.
ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ
Οι πολιτικές εξελίξεις και, κυρίως, η εμφανής αδυναμία Τσίπρα να πείσει ως «ηγέτης» απέναντι στον Μητσοτάκη, προσθέτουν νέα επεισόδια στις τακτικές των μιντιαρχών και όσων αφανώς «ταϊζουν» πληθώρα ιστοσελίδων.
=
...Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΕΠΟΠ ΠΟΥ ΕΣΒΗΣΕ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΕ ΦΑΝΤΑΡΟ
τΟ ΘΈΜΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΊΝΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΕΚΤΟΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΟΣ Η ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ Ή ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Οι τίτλοι δικοί μου το αποκλειστικό ρεπορτάζ της συναδέλφου Αλεξάνδρας Φωτάκη και μπραβο της.
Την δημιουργική ισχύ ενός Αιόλου δυνατών συναισθημάτων ο ύμνος στην Ρόμα Ρομάνα την Τσιγκανοπούλα. Και ως να μην μας επαρκούσε αυτό που μας πήρε και μας σήκωσε έρχονται αυτά τα μάτια που δείχνουν ότι ο θεός ήταν σε μεγάλα κέφια όταν τα ζωγράφιζε.
Ο Τομ είναι μια διασωθείσα καφέ αρκούδα από τη Ρωσία, που έχει αναπτύξει έναν πολύ ιδιαίτερο δεσμό με τον άνθρωπο που τον φροντίζει από τότε που ήταν ακόμη μικρό αρκουδάκι. Μια σχέση γεμάτη εμπιστοσύνη, αγάπη και τρυφερότητα, που αποδεικνύει πως ο δεσμός ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα ζώο ακόμη και άγριο μπορεί να είναι πραγματικά μοναδικός. ❤️🐾
Με καφενειακές ατάκες του τύπου «κοιτάξτε πόσοι έφυγαν το Σαββατοκύριακο από την Αθήνα», ή «τα μπουζουξίδικα είναι γεμάτα κάθε βράδυ», κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν προκλητικά να «απαντήσουν» στη διεύρυνση της σχετικής και απόλυτης φτώχειας που παράγει η πολιτική του πολέμου και των κερδών.
Κάποτε αυτοί αγοραπωλούσαν επί της πλατείας Ομονοίας στρέμματα στην θάλασσα. Σήμερα τα λασπόνερα της αρπαχτής.
Ονομαστικά.
Ένας ακόμα ναυτικός θυσιάστηκε στον βωμό των εφοπλιστικών συμφερόντων και των πολεμικών επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών στη Μέση Ανατολή.
Επρόκειτο για δεξαμενόπλοιο συμφερόντων Πασχάλη Διαμαντίδη και εξεπλάγην γιατί γνώριζα την οικογένεια. Η αδελφή του, υπήρξε κατά την δεκαετία του 1990 και καθ' ομολογία της, ερωτευμένη μαζί μου αλλά την απέρριψα Είμαι περίεργο τρένο εγώ..
Γιώργος Παυλόπουλος
Επειδή οι μέρες είναι περίεργες και τα παζάρια δίνουν και παίρνουν, κάθε λέξη έχει τη σημασία της. Ειδικά όταν ακούγεται από τα πλέον αρμόδια χείλη και διαμορφώνει τα ψιλά γράμματα των εξελίξεων.
Κι επειδή άκρες δεν έχω μόνον στην Μόσχα αλλα και στην Αστόρια διαβάστε πως αντιμετώπισε η ομογένεια την συντριβή του Ψυχάκια κι αφήστε του τύπου Εγνατίου παπάρες να μεταδίσουν τις ψευδαισθήσεις τους
ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΓΑΪΔΑΡΟΙ !!!
Στην μάχη ελεφάντων (σύμβολο Ρεπουμπλικάνων) και γαϊδάρων (σύμβολο Δημοκρατικών), νίκησαν οι γάϊδαροι.
Με λόγια απλά.. Κατανοητά ως προς την εξήγηση του αποτελέσματος. Σπανίως δανείζομαι κείμενα αλλά αυτή την λιτή και περιεκτική ανάλυση την ζήλεψα και την αναπαράγω από τον Ρίζο. Μόνον ο τίτλος είναι δικός μου. Ιδού:
Είπα να σας προκαλέσω στιγμιαίες αυταπάτες μιας νήσου των μακάρων του Ησίοδου αλλά δεν μου έβγαινε. Γιατί ο κόσμος παντού είναι τεκές. Επικράτησε ο καπιταλισμός τη δική μας συμμετοχή αν όχι συνενοχή. Με την ζωή από δώρο να έχει μετεξελιχθεί σε επίγεια κόλαση.. Κι η χαρά θέλει οξυγόνο για να υπάρξει. Εσχάτως όμως έχει κι αυτό ιδιωτικοποιηθεί με την χρηματιστηριακή μετοχή του στα ύψη. Όποιος "έχει" είναι, ζει, όποιος δεν "έχει" δεν είναι δεν ζει.. Και δευτέρα φύσις υπάρχει. Δευτέρα ζωή όχι. Ότι φάμε ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο... Το υπόλοιπο είναι γνωστό και ο πολιτικός καθωσπρεπισμός δεν το επιτρέπει..
