ΤΡΟΧΟΔΡΟΜΗΣΤΕ...

;Πνίγεται η ανάσα στο άδικο.. Σβήνει  το βλέμμα στην μαύρη καπνιά της μιζέριας. Μπουκώνει η όσφρηση στη δυσωδία του ψεύδους.. Δηλητηριάζεται η γεύση στη κίτρινη χολή του μίσους και της οργής.. Τα κύτταρα της αφής δεν ηλεκτρίζονται στο άγγιγμα του έρωτα . Σαν να έχουν νεκρώσει. Κι όμως.. Υπάρχει μια αίσθηση που ακόμη αντιστέκεται. Η ακοή.. Φτάνουν δυο τρεις φτερωτές συγχορδίες για ν’ απογειώσει τον νου. Τροχοδρομήστε ακολουθώντας την ομορφιά τους.. Όποιος φοβάται μήπως πέσει δεν πετάει ποτέ... 

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ : "ΠΑΤΕΡΕΣ" ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ

Παιδί μου,
 

το Περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις
να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά
και φράξε το πιο στέρεα
και πλούτισε τη χλώρη του
και πλάτυνε τη γή του.
Κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται
να το βεργολογήσεις.

Εμπνευσμένα Grafities

Μηλιώκας : "Δουλεύω από έξι ετών"

Ξέρετε ο ιστότοπος αυτός υποκλίνεται μόνον στην αντικομφορμιστική τέχνη και τους δημιουργούς της..


 
Ο Γιάννης Μηλιώκας (Γιάννη τι κάνεις έχω καιρό να σε ακούσω Ευγ. Ανδρικ.) δεν χρειάζεται συστάσεις. Ροκ, επαναστάτης, αντισυμβατικός, χάρισε στο κοινό του τραγούδια που αντεξαν στο χρόνο! 


Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις, (έτσι πάντα πράττουν οι δημιουργοί που σέβονται τον εαυτό τους και όχι οι σαβουροπίστες) αποκαλύπτει, όσα δεν ξέρετε γι΄αυτόν, όπως ότι δουλεύει από έξι ετών.


Διαβάστε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησε:

Κι είναι μόλις πέντε ετών.. 
Απολαύστε τον τώρα δωρεάν στο youtube επειδή πολύ φοβάμαι πως όχι και πάρα πολύ αργότερα θα θέλετε μια περιουσία για να πάρετε μια θέση στις συναυλίες του επειδή θα έχουν αυστηρά αριθμηθεί.. Είναι μόλις πέντε ετών και παίζει πιάνο με μια τέτοια αίσθηση χρονισμού και αρμονίας που θα τον ζήλευε ο Vladimir Sverdlov-Eskenazi..

Εκπληκτικής πλαστικότητας χορός από το 1944..


 Ένα φιλμ -και όχι βίντεο όπως μας γράφει η αναγνώστρια γιατί κάμερες λήψης μαγνητικής εγγραφής τότε δεν υπήρχαν επιτρέψτε μου να ξέρω καλά βιβλίο ολόκληρο έχω γράψει για την τηλεόραση- από το 1944 ανακτήθηκε και επιχρωματίστηκε. (αυτό σημαίνει απίστευτες ώρες δουλιάς ακόμη και με τα σύγχρονα μέσα) Πρόκειται για τις λεγόμενες αδελφές Ross Aggie, Maggie και Ελμίρα σε μια κλασική χορογραφία της ταινίας "Rhythm Broadway", Τραγουδούν και «κινούνται» με έναν τρόπο που δεν φαίνεται ανθρωπίνως δυνατός μας γράφει η αναγνώστρια και το επιβεβαιώνω γιατί να το γνωρίζετε εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων ελέγχω τι και το αν αξίζει κάτι να αναρτηθεί . Στα πρώτα 45 δεύτερα τραγουδούν. Αλλά το τι θα επακολουθήσει είναι εκπληκτικό 

sorisomail.com/email/34321/a-flexibilidade-das-irmas-ross.html

Διαφημιστικά αριστουργήματα..

Η διαφήμιση είναι μια μορφή τέχνης κατά την άποψή μου απείρως απαιτητικότερη μιας δίωρης κινηματογραφικής παραγωγής, γιατί οφείλεις να περάσεις σε μια στιγμή, σε μια εικόνα, όσα θα περιέγραφες ημέρες ολόκληρες..  

Θα μπορούσε βάσιμα κάποιος να ισχυριστεί πως η διαφορά είναι τόση όση η διαφορά μεταξύ των στίχων ενός τραγουδιού που ο χρόνος και ο χώρος του είναι περιορισμένος, και ενός ποιήματος που είναι άπλετος. 

Εν πάσι περιπτώσει περισυνέλλεξα τις πραγματικά αριστουργηματικότερες διαφημιστικές προβολές  τις οποίες πρέπει να δείτε γιατί έβγαλα σπυράκια ώσπου να τις αποσυνθέσω με το Pawer Point ώστε να έχετε χρόνο να τις μελετήσετε μία προς μία.. (το εύκολο και άκοπο για μένα θα ήταν τις μετατρέψω σε video).. 

Αφού δείτε την εικόνα να προσέξετε ύστερα στο κάτω ή και στο πάνω μέρος  της οθόνης ποιο είναι το διαφημιζόμενο προϊόν για αντιληφθείτε το μεγαλοφυές από την σύλληψη της συγκεκριμένης ιδέας.. Μα ακόμη και αν διαφωνήσετε πολιτικά ή κοινωνικά με το περιέχον από το διαφημιστικό περιεχόμενο είμαι βέβαιος πως θα έχετε προβληματιστεί ή χαμογελάσει.. Κάτι που όλοι το χρειαζόμαστε στους καιρούς που ζούμε..

Ξυλόγλυπτα αριστουργήματα με μόνο βοήθημα ένα πριόνι!

 

ΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ ΤΙΜΑ ΣΗΜΕΡΑ Η GOOGLE

Ένας από τους σπουδαιότερους πρεσβευτές του Έθνους στην παγκόσμια κοινότητα

Φόρο τιμής στον σπουδαίο έλληνα σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο αποτίει σήμερα η μηχανή αναζήτησης Google, με αφορμή την 77η επέτειο από την ημέρα της γένησής του. Έτσι, στην κεντρική της σελίδα έχει γαλάζιο χρώμα, φέρει ελληνικό έψιλον και ένα σκίτσο με την φιγούρα του μεγάλου σκηνοθέτη.

Η στενή οικογένειά του, η ευρύτερη κινηματογραφική του οικογένεια, οι συνεργάτες του, οι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι του θα συναντηθούν σήμερα Παρασκευή 27 Απριλίου, ημέρα γέννησης του σκηνοθέτη στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) για να τιμήσουν τη μνήμη του, μέσα από ένα «ταξίδι πίσω στον χρόνο».

Η ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πρόκειται για ένα τρισδιάστατο διδακτικτό αριστούργημα.. Συλλαμβάνει την ιστορία ενός τραυματισμού απο το αίτιο και καταλήγει στην αποκατάσταση μέσα από ασύλληπτες ηχοεικαστικές επινοήσεις.. Σας προτείνω να το παρακολουθήσετε κυρίως για την αισθητική του και την ιδέα..

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ. ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙΟΡΤΗ.

Εμοιαζε να τον προκαλούσε με τα τραγούδια του..

Δεν είναι ότι καλλίτερο να ντύσεις την καλημέρα σου με τραγούδι ή τραγούδια του θανάτου αλλά πρώτον:

Σήμερα εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα η σωρός του Δημήτρη Μητροπάνου και από το μεσημέρι θα μας εγκαταλείψει οριστικά. Και δεύτερον μετά τα όσα διάβασα για τον μεγάλο βάρδο που συνόδευε μουσικά τα συναισθήματά μας ξεχώρισα αυτό των ΝΕΩΝ που το υπογράφει ένας συνάδελφος εν ονόματι Παύλος Αγιαννίδης. Αναφέρεται στην σχέση που ανέπτυξε ο Μητροπάνος με τον θάνατο και πως κατάφερε τραγουδώντας το αρχαιοελληνικό «επέκεινα» να το κάνει γιορτή γι αυτό και ξεχωρίζει.. (γι αυτό και επανήλθα στο θέμα διαφορετικά έχουν ήδη γραφεί και από μένα αλλα και δικαίως πολλά..) Μπορεί το τραγούδι που ακολουθεί να μην μιλά έντονα για θάνατο  είναι όμως από τ' αγαπημένα μου και θανατερό..

Συγκεκριμένα σημειώνει:

«Αυτό θα γραφτεί στο κεφάλαιο με τα πιο παράξενα και τα πιο γοητευτικά στην Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού: πώς ένας ερμηνευτής έκανε τους Ελληνες να χορεύουν, ακόμη και στα ανά την επικράτεια πανηγύρια, με τον Θάνατο και τον Χάρο.

Όταν η φωτογραφία εκφράζεται ως τέχνη..

Φωτογραφία δεν είναι απλώς μια εικόνα που συχνά όταν είναι στατική αδυνατεί να σου περιγράψει την ιστορία της.. Φωτογραφία είναι η επ’ αυτοφόρω σύλληψη της κίνησης. Της στιγμής.. Της στιγμής που θα μπορεί να σου αφηγηθεί το πέραν από το φαίνεσθαι. Αυτής της ποιότητας είναι οι φωτογραφίες που ακολουθούν κάποιες από τις οποίες αναδεικνύουν ένα τυχαίο γεγονός οι περισσότερες ωστόσο ανήκουν στην έμπνευση του φωτογράφου που στην συγκεκριμένη περίπτωση δικαίως μπορεί κάποιος να αποφανθεί πως αναγάγει την φωτογραφία σε τέχνη. 

Ένας Μπαχ να τον πιεις στο... ποτήρι..

Μεγάλη Πέμπτη αύριο, σύσσωμη η χριστιανοσύνη προσκυνά βουβή τον επί του σταυρού κρεμάμενο μαρτυρικά Ιησού αναμένοντας το θαύμα της Ανάστασής του, αν και προσωπικά ακολουθώ την "θεϊκή" ρήση Σεφέρη πως "το θαύμα τρέχει στο αίμα μας" δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν σέβομαι τις αξίες, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας. Έτσι απόψε θα ντύσω την βραδιά σας με το βελούδο μιας εκκλησιαστικής σύνθεσης (Toccata and fugue)του Μπαχ εκτελεσμένης κατά τρόπο μοναδικό. Και η μοναδικότητά της συνίσταται στο ένα και μοναδικό όργανο που την αποδίδει.. Μην σταθείτε αυστηροί κριτές της προσπάθειας.. Απλώς δεχθείτε πως μουσικό όργανο μπορεί να είναι οτιδήποτε παράγει ήχο

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Ο καθείς και η ερμηνεία του, πάντως συχνά το φαίνεσθαι εξαπατά..

ΜΗ ΜΙΛΑΣ ΣΩΠΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΝΤΙ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑΣ

Με την υπογραφή της φύσης

Ο βιολιστής του Μετρό..

Δεν είναι σύγχρονο αλλά πάντα θα είναι επίκαιρο καθώς θυμάμαι τον Μίκη Θεοδωράκη να λέει (προ κρίσης) πως η άρχουσα τάξη μας τα έδωσε όλα, από ψυγεία ως αυτοκινητα, (τώρα μας τα παίρνει πίσω) αλλά κράτησε κλειδωμένη για τον εαυτό της την καλή μουσική..

Γιατί δεν την απαιτήσαμε; Φταίει πως οι λαοί δεν έχουν την αντίστοιχη παιδεία.. (όσο για μας άστε το.. Για Ρέμο και Μαζωνάκη και λοιπούς αυτιστικούς είμαστε..)

Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου του 2007 λοιπόν, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό, δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους. (ακολουθεί video αυθεντικό από την σκηνή..)

Λαϊκή όπερα ή όπερα σε λαϊκή σύναξη;

Βρίσκεστε ένα πρωινό σε μια ατμοσφαιρική μπρασερί αν ήταν Γαλλία, καφενείο της παλιάς Αθήνας αν ήταν Ελλάδα , παμπ αν ήταν Αγγλία Μπιστρό αν ήταν Ολλανδία ή Γαλλία και πίνετε με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας καφέ ή παίρνετε το πρωινό σας.

Και ξαφνικά έρχεται κατά κυριολεξία από το πουθενά ένα γλυκό αναπάντεχο.. Αυτό.. http://www.youtube.com/watch_popup?v=NLjuGPBusxs&vq=medium

Και σαν να ξυπνήσατε μέσα σε όνειρο νιώθετε εκστασιασμένος ή εκστασιασμένη με ότι ακούτε.. Και μαγεμένος –η σιωπάτε.Όπως και οι θαμώνες εκεί.. Που ξαφνιάζονται τρυφερά.. Σαν να δέχτηκαν ένα χάδι..

Μόνο όταν τελειώσει νιώθετε ένα πλήρες κενό..

Για το πώς αντιμετωπίζει ένας άλλος λαός με παιδεία μουσική τις τοκογλυφικές επιθέσεις. Πως βγαίνουν και ενθαρρύνουν τον λαό διαπαιδαγωγώντας τον στους ήχους μια όπερας με σκηνικό τον ίδιο.

Πως απαλύνουν τον πόνο του..

Την δεύτερη φορά που θα ξυπνήσεις όμως θα είσαι εδώ. Στον εφιάλτη σου. Με πρωθυπουργό τον τραπεζίτη και ηγήτορες τα καρακόλια που σε - μας- έφεραν στην κατάσταση αυτή.. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο για να την αλλάξω πλην αυτού που κάνω.. Να επικοινωνώ μαζί σας..

ΥΣ: είναι ιδιαίτερα βαρύ για να το αναρτούσα στον ιστότοπό μας.. Με μια αντιγραφή και επικόλληση θα είστε εκεί.. για το μουσικό σας ταξίδι

Κι όμως είναι μαγεία

Σάββατο είναι, είπα να σκάσει το χειλάκι μας έτσι σε ένα ανθυπο-μειδίαμα, μπας και απομειωθεί η ένταση των νευροκυττάρων μας.. Στο συνεχές κόκκινο η μηχανή μας θα τα φτύσει.. Επέλεξα έτσι ένα βιντεάκι που η πρωταγωνίστριά του μπορεί να μην έλκει την προσοχή μας από την μαγεία της ομορφιάς μιας Κάθριν Ζέτα Τζόουνς για παράδειγμα, αλλά είναι πραγματική «μάγισσα».. Και το δείχνει κατά έναν μοναδικό και ανεπανάληπτο θα έλεγα τρόπο επειδή όσες φορές και έθεσα το βίντεο σε κίνηση αργή δεν κατάφερα να απομυθοποιήσω τα μαγικά της..

Όταν οι φωτογράφοι έχουν διαθέτουν φαντασία και εκτελεστική δεινότητα