Ίσως ένα από τα πλέον αισθησιακά τραγούδια που έχουν συντεθεί. Συναισθηματικός πνιγμός. Κλασσικό σύμπτωμα του άγχους από τον έρωτα.. Που όταν αυτός βιώνεται προκαλεί τον φόβο της απώλειας.. Κι οπλίζει τη διεκδικητική ζήλεια.. Και δεδομένου πως τα κενά προκαλούν απέχθεια στη φύση, η ύπαρξή της συνοδεύεται με το αίσθημα της ιδιοκτησίας αν και δεν έχει ακόμη αποδειχτεί πειραματικά.. Βρίσκεται πάντα κλειδωμένη στα σκονισμένα ερμάρια του μυαλού υπό την υποσημείωση "εν δυνάμει".. Και αν συμβεί το μοιραίο; Όμως ο έρωτας διατρέφεται με το αίμα της ψυχής. Αυτό που αντλεί τη συγκεκριμένη στιγμή. Μέχρι η δεξαμενή ν’ αδειάσει. Επομένως. Απόλαυσέ το και κλαις μετά αν και όταν συμβεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου