Θα ήθελα να έγραφα ύμνους για τον συνθέτη της καρδιάς
μου. Μου είναι όμως αδύνατον επειδή πάνω και πέρα απ’ όλα είναι φίλος αδελφικός.
Αυτός ο Γιώργος Χατζηνάσιος και η σπουδαία σύντροφός του Μαρία μ’ έχουν στηρίξει
ανιδιοτελώς στις πιο ευάλωτες στιγμές της ζωής μου όταν η γη χανόταν κάτω από
τα πόδια μου..Κάτι που ξέρει η κουτσομπολίστικη πιάτσα της Αθήνας και κάθε που
θα επιχειρώ να καταθέσω τις σκέψεις μου γι αυτόν θα τις βαφτίζουν εκπλήρωση χρέους.
Ε, λοιπόν θα σας τυλίξω τη μέρα με τα μουσικά συναισθήματα που προκαλεί η
ευαισθησία ενός τεράστιου μουσουργού. Του Γιωργου Χατζηνάσιου..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου