Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Όχι, δεν είναι ότι πολλοί απ’ αυτούς διαθέτουν πορτοφόλια που υπερβαίνουν κατά πολύ την ιδεολογία τους.. Άλλωστε στη περίπτωση που ερωτηθούν κρατούν ανά χείρας το λόγο του «κυρίου ημών των απανταχού σοσιαλιστών».
Του Μαρξ.
« Ο μεγάλος φιλόσοφος», υποστηρίζουν αναιδώς, είπε πως « όποιος λειτουργεί σοσιαλιστικά καταμεσής ενός καπιταλιστικού καθεστώτος είναι καταδικασμένος σε ναυάγιο!»
Η αποσπασματική αυτή επίκληση του πρώτου των πρώτων είναι μια δόλια επικάλυψη των κοπράνων που έχουν αφήσει «δεξιά κι αριστερά» κατά τη πολιτική τους διαδρομή. Επειδή ο Μαρξ αντιθέτως των σύγχρονων Ζαμπλουτίστας πουθενά μα πουθενά δεν δικαιολογεί την ιδιοτελή διαχείριση του παραγόμενου πλούτου. «Όλα και όλοι για τον αγώνα» είχε τονίσει στον διάσημο λόγο του.
Αν επομένως ακολουθούσαν το παράδειγμα εκείνου που επικαλούνται, όφειλαν ο συνδικαιούχος των καταθέσεών τους να είναι ο συλλογικός φορέας που εκπροσωπεί αυτούς και τον λαό που πένεται.
Το κόμμα τους..
Δεν συντρέχει ωστόσο.
Επειδή μπορεί από την ίδρυσή του ως ΚΚΕ εσωτερικού και εντεύθεν ως Συνασπισμός και Σύριζα να είναι η Ελβετία της πολιτικής, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι και η Ελβετία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και για την ασφαλή τοποθέτηση του αποθησαυρισμένου χρήματός τους προτιμούν το δεύτερο.
Εμφανίζεται έτσι το έσχες εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμρίων ευρώ (μπορεί όχι στα επίπεδα της πεφωτισμένης δεξιάς, ουρά της ήταν όμως πάντα) αλλά παραμένει άδηλο το πόθεν.. Και το πόθεν είναι αυτό που αποκρύπτεται γιατί θ αποκαλύψει στεγνά τη προέλευση του έσχες, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις κορυφαίων στελεχών του Σύριζα έχει άμεση σχέση με την διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων!
Δεν είναι διόλου συμπτωματικό με αυτό το γεγονός πως ένα κόμμα που στη κοινωνία εκπροσωπούσε εκλογικά το 3% (σε μερικές δε περιπτώσεις το άγγιζε μετά από ολονύκτια εκλογικά θρίλερ) στις τρεις κυρίαρχες Ενώσεις της χώρας (ΔΣΑ ΤΕΕ ΕΣΗΕΑ) στελέχωσης του πολιτικού προσωπικού, συγκέντρωνε παραταξιακά ποσοστά που υπερέβαιναν το 35%.
Τα παραδείγματα είναι πολλά αλλά θα αναφέρω δυο τρία χαρακτηριστικά.
Ο Δ. Παπαδημητρίου υπουργός οικονομικών και μέχρι πρότινος διαχειριστής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Levi που κατά βάσιμες πληροφορίες χρεοκόπησε και η σύζυγός του κ. Ράνια Αντωνοπούλου αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας είναι με διαφορά οι πλουσιότεροι της κυβέρνησης με καταθέσεις σε τράπεζες της αλλοδαπής (HSBC, JP MORGAN κ.ά.). άνω των τριών εκατ. δολαρίων.
Περίπου στην ίδια κατηγορία εντάσσονται και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος αλλά και ο αναπληρωτής του που διατηρούν καταθέσεις σε Αγγλικές και ισπανικές τράπεζες. Και αν γι αυτούς είναι κομμάτι δύσκολο να αμφισβητηθούν επειδή εργάζονταν στο εξωτερικό, υπάρχουν άλλοι που ο αδικαιολόγητος πλούτος τους αποκτήθηκε στην Ελλάδα. Πολλοί δε εξ αυτών όπως η Θεανώ Φωτίου κατέχουν διψήφιο αριθμό ακινήτων πέραν του ότι τα ονόματά τους φιγουράρουν στις λίστες των καταθετών μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών.
Μάταιο όμως είναι να εξακολουθήσω τη περιπτωσιολογία δεδομένου πως αρνούμαι να σας απασχολήσω με ήσσονος σημασίας οικονομικά μεγέθη όταν: Ενώπιόν μας χάσκει ο γκρεμός μιας οικονομικής συντριβής για την οποία φέρουν τεράστια πολιτική ευθύνη επειδή κυβερνούσαν από το παρασκήνιο ως δεύτερα βιολιά.
Αν ανοίξετε τις σελίδες του πολιτικού τους βιογραφικού, θα διαπιστώσετε έντρομοι πως στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι αυτοί που από κοινού με τον γνωστό εφιάλτη, τον Μητσοτάκη, είχαν σηκώσει τη βουτηγμένη στη λάσπη του 1989 σημαία κατά του Ανδρέα Παπανδρέου και που στη συνέχεια πλαισίωσαν τους πρωινούς και απογευματινούς καφέδες του Κώστα Σημίτη. Του χειρότερου πολιτικού ανθρωποειδούς που ανέδειξε ποτέ η ιστορία του τόπου.. Του λιλιπούτειου πολιτικού ο οποίος υπό το ψευδεπίγραφο σύνθημα του εκσυγχρονισμού, ξεκίνησε να εκθεμελιώνει τις υποδομές του όποιου κοινωνικού κράτους υφίστατο ως τότε.. Μία προς μία.
Δηλωσίες εκ του πολιτικού DNA τους και ραδιούργοι εκ του βιολογικού κινούνταν στην αφάνεια παράγοντας «δίκτυα» διαπλοκής και «ΜΚΟ» αντλίες πλουτισμού. Δι αυτών χρηματοδοτούνταν και χρηματοδοτούσαν τις βυζαντινού τύπου πολιτικές συνωμοσίες τους ώσπου ήρθαν στην επιφάνεια ως κουράδες για να διασώσουν το πολιτικό κατεστημένο (Πασόκ ΝΔ) που βυθιζόταν συμπαρασύροντας το λαό.
Οι γεωστρατηγικοί και εθνικοί εκβιασμοί μπορεί να προβάλλονται ως ισχυρισμός αλλά δεν είναι άλλοθι. Αν αισθάνονταν τις πλάτες τους ισχαιμικές να τους αντέξουν, τότε αφορμής δοθείσης του δημοψηφίσματος, ας καλούσαν τον λαό στο Σύνταγμα να τους αποκαλύψουν στεντορεία τη φωνή, ώστε να πάρει αυτός την ευθύνη του μέλλοντός του.
Δεν το έπραξαν όμως.
Επειδή είναι πολιτικά Ανέντιμοι. Μικροί. Άβουλοι.. Ιδιοτελείς και ως εκ τούτων Μοιραίοι..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου