Συντεταγμένη αναδιοργάνωση στη θέση της αποδιοργάνωσης 

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου 

Διαταράσσεται η συνοχή της κυβέρνησης του Μεγάλου Συνασπισμού κεντροδεξιάς –κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, διαπιστώνει το χάος και κάνει έκκληση για την υπερψήφιση του πακέτου της αβύσσου, έτσι ώστε να ξαναμπούν τα πράγματα στον μονόδρομό τους! Να οργανωθεί, δηλαδή, καλύτερα η διαπλοκή, καθώς όταν η κυβέρνηση ρετάρει εκείνη αισθάνεται απειλούμενη. Οργανωθείτε κάτω από τα μνημόνια με την τρόικα, διότι χανόμαστε, «προστάζουν» τους βουλευτές, θορυβημένοι οι διαπλεκόμενοι . Είναι εθνική επιταγή η συντεταγμένη αποσύνθεση, ή όπως σημειώνει «Το Βήμα» σήμερα: 

Η Ελλάδα αλλάζει αγκαλιά: από την Γερμανία στις ΗΠΑ (Τουρκία)

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Ήρθε η ευλογημένη ώρα της κυνικής αλήθειας που συνδυάζει στρατηγική, γεωπολιτική και οικονομία. Αν δεν τα συνδυάσεις αυτά τα τρία μπορεί μεν να προσεγγίσεις με σχετική ακρίβεια επιμέρους πραγματικότητες, αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ να ορίσεις το εθνικό συμφέρον στην βάση της κοινωνικής διαδικασίας μιας χώρας και ως προϊόν διεθνών πολιτικών σχέσεων της συγκυρίας. Δίχως τον συνδυασμό αυτό το εθνικό συμφέρον δεν επικοινωνεί με την εθνική ταυτότητα και τα δύο με την εξέλιξη της κοινωνίας και την διάσταση της οικονομίας μιας χώρας. Και όλα τούτα τώρα ακόμη περισσότερο από παλαιότερα, παρότι έχουμε εισέλθει στον προθάλαμο της μεταβιομηχανικής εποχής, που αναπαριστά την υποχώρηση του κεφαλαιοκρατικού κράτους ενώπιον υπερεθνικών πολιτικοοικονομικών  καπιταλιστικών  θεσμών.

Θραύσματα

 Στάθης στον eniko

Σήμερα, 30 Οκτωβρίου 2012, η Ελλάδα σε θραύσματα. Και κάποιες σκέψεις θραύσματα, η Ελλάδα Προτεκτοράτο και με τον Νόμο!
Ποιων τον νόμο;
Των τοκογλύφων!

Εχει ξεμπλέξει ποτέ κανείς που έχει μπλέξει με τοκογλύφο; Ουδείς, ουδέποτε! Τι είναι λοιπόν η Ελλάδα για να ξεμπλέξει; ο Σούπερμαν ή ο Σουπεργκούφυ;
Είναι ο κ. Στουρνάρας.
O άνθρωπος αυτός πρέπει να ανοίξει Σχολή Διαπραγματεύσεων ο «Γιώργο, χάσαμε» (με επίτιμο διδάκτορα τον κ. Παπακωνσταντίνου) -  Παπακωνσταντίνου, ένας ουτιδανός που ήρθε απ’ το πουθενά, τον έφερε ο Γιωργάκης και
σε έναν (κακό) χρόνο και μισό έκανε την Ελλάδα μπουρδέλεν με Γερμανό Επίτροπο.

Τα Φαντάσματα της Πορείας..

Η εκδίκηση των Τζεντάι..


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ


Από τότε που το παλιό, καλό ΠΑΣΟΚ, αυτός ο υπέροχος συνδυασμός πατριωτισμού, σοσιαλιστικών φρονημάτων και ακτημοσύνης, που ο ήλιος του φώτισε τα σκοτάδια της Μεταπολίτευσης,
 
εν μιά νυκτί μεταλλάχθηκε σε εσμό (φριχτό να το λες!) νεοφιλελεύθερων αρπακτικών και πολιτικάντηδων και οι μάζες των στοχαστικών ψηφοφόρων του απεγκλωβίζονται κατά κύματα, οι ευθύνες,




οι δικές μου και καθενός που αρθρογραφεί σε έντυπα της αριστεράς, πολλαπλασιάστηκαν.




Για να καθορίσουμε τις συμμαχίες μας, πρέπει να εντοπίσουμε πότε ακριβώς συνέβη αυτή η μετάλλαξη, που τόσο κόσμο έχει πικράνει και τόσες γεμάτες τραγούδια («Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι!») και νοσταλγία βραδιές μάς κόστισε.


Επειδή μου φαίνεται άδικο να καταδικαστούμε να έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, αναδημοσιεύω σήμερα, ως συμβολή σ’ αυτή την επιστημονική έρευνα, ένα άρθρο που έγραψα προ δέκα ετών με τίτλο


«Τα φαντάσματα της πορείας» και που το ξανάβρα στους μπαξέδες.

Μεγαλομανής μαινόμενος...

Από τον Στάθη,


Η οίηση κι ο ναρκισσισμός οδήγησαν τον κ. Λοβέρδο στην αμετροέπεια. Μικρό το κακό. Η προχειρότης τον έκανε να ανεβάσει στο 1.000.000 τους 700.000 υπαλλήλους του δημόσιου τομέα. Μικρό το κακό.
Ο πολιτικός αμοραλισμός του πρώην καριερίστα στην αριστερά, όταν η αριστερά ήταν της μόδας για τα μαλάκια, τον έκαναν να εκφραστεί για τους αριστερούς, όπως ο τελευταίος κομπλεξικός ακροδεξιός. Μικρό το κακό. 
Η αυτάρεσκη αυτοαναφορικότητά του τού επέτρεψε να παρουσιάζει τον κυνισμό του ως

«Τζέφρυ Τσαντ» Μια μηχανή αφανισμού του λαού μας..

Του Ευγένιου Ανδρικόπουλου

Οι λέξεις μας χρεοκοπούν στην γλώσσα του «Τζέφρυ Τσαντ». 
Οι έννοιές τους ξεφτιλίστηκαν τόσο που κατάντησαν δυσφήμιση των κουρελιών. Ο ήχος τους- ακόμη και ο ψιθυριστός- στο στόμα του κροταλίζει σαν απειλή. 

Το ψέμα, ένα οποιοδήποτε ψέμα, φαντάζει αθώα φάρσα εμπρός στην εφιαλτική αλήθεια του περιεχομένου τους. Νιώθεις να σου κατεδαφίζονται όλες οι σταθερές. Αξίες μιας ζωής. Κληρονομικές, βιωμάτων, παιδείας. 

Σου πιπιλίζουν οι Μακάο του το λήμμα «θρίαμβος» και ψηλαφίζεις το σώμα σου να βρεις την απώλεια. Το αιματηρό αντίτιμό του. 
Ποιο από τα ζωτικά σου όργανα λείπει, αφού «ο Τζέφρυ Τσαντ» σε έχει βίαια μετατρέψει, σε ζωντανό δότη της διεθνούς και ντόπιας τραπεζικής αλητοελιτοκρατίας.. 

Είναι σατραπικά θρασύς. Μια μηχανή αφανισμού του λαού μας. 
Μας πήρε όλα τα μέτρα που μετά βδελυγμίας αποκήρυττε για να οδηγήσει την χώρα δια μέσου ενός κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος σε αργό αλλά ασφαλή θάνατο! 

Δε φταίει το μπόι

Η πιο βολική εξήγηση για τα όσα συμβαίνουν παγκοσμίως στις χώρες του κεφαλαίου και την αδυναμία του συστήματος να βγει από τη φάση της κρίσης, είναι να μετρώνται οι νομοτέλειες της καπιταλιστικής οικονομίας με το λειψό μπόι των πολιτικών ηγεσιών και να αποδίδονται οι καταστροφικές για τους λαούς συνέπειες της κρίσης στα καμώματα των λεγόμενων οίκων αξιολόγησης.


Αλλιώς είναι τα πράγματα στη ζωή. Το πολιτικό προσωπικό, εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, φρόντισε, μια χαρά, για την αλματώδη αύξηση των κερδών και της ισχύος του κεφαλαίου. Ποτέ στο παρελθόν, το σύστημα δεν είχε εξασφαλίσει τόσο μακρόχρονη και τόσο υψηλή κερδοφορία, για τους εκπροσώπους της άρχουσας τάξης. Κερδοφορία που στηρίχτηκε στην όλο και πιο άγρια εκμετάλλευση εκατοντάδων εκατομμυρίων εργαζομένων, οι οποίοι, σε μιαν εποχή εκρηκτικής αύξησης του παραγόμενου πλούτου, αποτέλεσαν το στόχο και τα θύματα μιας συνεχούς και συνεχώς κλιμακούμενης βαρβαρότητας. Μόνο που σε καθεστώς αύξησης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, όσο αυξάνεται η συγκέντρωση των κεφαλαίων που έχουν στην κατοχή τους οι κεφαλαιοκράτες, τόσο στενεύουν τα περιθώρια να μπορούν όλοι οι κεφαλαιοκράτες να βγάζουν κέρδη από την τοποθέτηση των κεφαλαίων τους.

Η Ρώμη και οι σύγχρονοι Γράκχοι

Από τον Μανταίο


Εως ότου αντιληφθεί η πολιτική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ιδίως στον πυρήνα της ευρωζώνης, ότι η κρίση, 
 
που παραβιάζει μία προς μία τις ανοιχτές θύρες των ευρωπαϊκών εθνών, είναι πολιτική, και αποφασίσει να γίνει και κατ' ουσίαν πολιτική ηγεσία, στη βάση της προοπτικής που είχαν κατά νου οι πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ιδέας: 

μιας ευρωπαϊκής ενότητας του φωτεινού μέλλοντος και όχι ένα υποχείριο τραπεζιτών, οικονομολόγων και κερδοσκόπων του ζοφερού παρόντος.


Εως ότου αντιληφθούν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες ότι είναι πολιτικοί για να σκέφτονται και ηγέτες για να τολμούν, επί του ευρωπαϊκού συνόλου, όχι στα επιμέρους των κρατών-μελών, που άμα τους κάνει ευχαρίστηση (και συμφέρει στα ισχυρά έθνη) συμπράττουν, διαφορετικά βάζουν νάρκη στα

Στο απυρόβλητο τα έσοδα και η περιουσία της Εκκλησίας

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ


Την ίδια ώρα που η ελληνική κοινωνία βιώνει μια πρωτοφανή επίθεση στα εισοδήματά της και η δημόσια περιουσία οδηγείται στο ξεπούλημα, η Εκκλησία κατορθώνει όχι μόνο να κρατά αφορολόγητα τα έσοδά της, αλλά και να αυξάνει την περιουσία της.


Εκατοντάδες φόροι έχουν θεσπιστεί τα τελευταία 50 χρόνια για τη φορολόγηση των εισοδημάτων και της ακίνητης περιουσίας, αλλά πάντα η Εκκλησία και οι ιερές μονές καταφέρνουν να μην πληρώνουν φόρους, είτε λόγω του χαμηλού συντελεστή φορολόγησης των εσόδων τους είτε λόγω των διπλών βιβλίων που κρατούν.


Η πρώτη ουσιαστική απόπειρα φορολόγησης της ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας έγινε με το νόμο 3634/2008, που προβλέπει την επιβολή ενιαίου τέλους ακινήτων 0,1% επί της αξίας των εκμισθούμενων ή δωρεάν παραχωρούμενων ακινήτων, αλλά δεν έχει γίνει γνωστή ακόμη η αποτελεσματικότητά της. Μάλιστα δε, στην πρόσφατη συνάντηση του τσάρου της οικονομίας Βαγγέλη Βενιζέλου με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, δεν τέθηκε καν θέμα συνεισφοράς της περιουσίας αυτής στην αντιμετώπιση της κρίσης, ενώ συμφωνήθηκε να συσταθεί μια επιτροπή που θα καταγράψει, δηλαδή θα «αποδώσει» στην Εκκλησία, τη διακατεχόμενη από την ίδια περιουσία.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου..

Του Ευγένιου Ανδρικόπουλου


Σε μια άνευ προηγουμένου δημοσιονομική ανατροπή υπό τον πυρέσσιο αυγουστιάτικο ήλιο έχει «ξεκουκούλωτα επιδοθεί η αντεξουσιαστική» μας κυβέρνηση.
 
Ο στόχος της προφανής.

Να προκάμει τον πληθυσμό με το «αυτονόητο» των σκληρότατων μέτρων πριν εκείνος συνειδητοποιήσει τι ακριβώς του έχει συμβεί.
Έτσι να τα θεωρήσει εκ θεού βουλές επιστρέφοντας από την κλεφτή απόδρασή του.
Μόνο που την προδίδουν:


Η συστατική σύνθεση της προταθείσας κυβερνητικής φαρμακοληψίας (μεσοπρόθεσμο),
που εμπεριέχει στοιχεία φονικά για την απλή επιβίωση των λαϊκών μαζών.
Μεταξύ αυτών ο υδράργυρος της Βυζαντινού τύπου εισπρακτικής πολιτικής με την κατά-κάθετη αύξηση των τριτοκοσμικών έμμεσων φόρων, τον τιτανικό των μεσαίων εισοδημάτων και την φορο-τσουβαλική υπερφόρτωση του κάρου ακόμη και των ισχαιμικών ίππων.

Οι χειροπέδες της αντικειμενικότητας, της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας..

Λαβαίνω μηνύματα ερωτηματικών,
που ζητούν κατηγορηματικές απαντήσεις ως προς την πολιτική θέση του ιστολόγιού μου και αυτό με προβληματίζει.
Γιατί πιθανότατα το αδιευκρίνιστο όπου και όπως αυτό να εμφανίζεται να αφορά δικές μου ευθύνες.


Έτσι και δίχως παραφυάδες που πνίγουν την ουσία να ξεκαθαρίσω ότι:

Πρόκειται περί ενός ιστολογίου διαμορφωμένης γνώμης. 

Κάτι που σημαίνει πως περιγράφω τα γεγονότα σχολιασμένα υπό το πρίσμα των δικών μου φακών, επειδή χρόνια τώρα ως δημοσιογράφος δεν υπήρξα ποτέ αντικειμενικός.


ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΌΣ.  Μια από τις τρεις πλάνες λέξεις
-οι άλλες δύο είναι η ανεξαρτησία και η ελευθερία-
που η συντριπτική πλειοψηφία όσων τις έχουν επικαλεστεί το έχουν κάνει για ιδιοτελείς σκοπούς.


Παράδειγμα τρανό τα Media,

Βαρβαρότητα διαρκείας

Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ


Τη σφοδρή αντιλαϊκή κλιμάκωση σε βάθος πολλών δεκαετιών, την εφαρμογή πρόσθετων μέτρων με στόχο να πιάσουν τις νόρμες της πολιτικής που διασφαλίζει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, φτηνότερους και περισσότερο ευέλικτους τους εργάτες, περιλαμβάνουν οι προδιαγραφές της «έκθεσης» που δημοσιοποίησε από την Αθήνα ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ.


Ο ίδιος ιμπεριαλιστικός Οργανισμός, εδώ και αρκετά χρόνια, πριν και από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, σε φάση αύξησης του παραγόμενου ΑΕΠ και εντατικής κερδοφορίας, προδιέγραφε τα «αναγκαία μέτρα», αυτά που σήμερα ξεδιπλώνει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας.


Η κυβέρνηση, τα πρωτοκλασάτα στελέχη του πολιτικού τους προσωπικού, επιχείρησαν να καλυφθούν πίσω από εύσημα που τους αποδίδει ο ΟΟΣΑ, να στείλουν βροντερό το μήνυμα ότι θα εντείνουν τη βάρβαρη κλιμάκωση, υποτάσσοντας τα πάντα στην εξυπηρέτηση του στρατηγικού στόχου τους, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων.

Η προφητεία

«Μαλακοπούμεν αναμεταξύ μας, αλλά το συμφέρον του Τόπου το γνωρίζομεν…»
(Αλέξανδρος Κουμουνδούρος)

του Θανάση Αντωνόπουλου


Σαράντα τρία χρόνια μετά, προς δυστυχία αυτού του δύστηνου Τόπου, η Προφητεία του Γενάρχη της «Δυναστείας των Παπανδρέου», του «Γέρου», της 18ης Ιανουαρίου 1968, επαληθεύεται.
Προ μερικών ημερών, ο Ανδρέας Παπανδρέου με την παρέμβαση ακαδημαϊκών, και όχι μόνο, κύκλων των ΗΠΑ έχει αφεθεί ελεύθερος από τα δεσμωτήρια της Χούντας. Μάλιστα, ο δεύτερος στην ιεραρχία των συνταγματαρχών, ο «αδελφός Στέλιος», ο Παττακός, έχει εγχειρίσει στον ίδιο τον Ανδρέα το διαβατήριό του.
Γέρος εν όψει αναχώρησης του Ανδρέα και της οικογένειάς του στο εξωτερικό, και ίσως προαισθανόμενος ότι δεν πρόκειται να ξαναδεί τα αγαπημένα του εγγόνια, «στρώνει οικογενειακό τραπέζι» στο ερημητήριό του, τη «Γαλήνη», στο Καστρί, το ψυχρό εκείνο μεσημέρι της 18ης Ιανουαρίου 1968.
Η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη συγκινησιακώς. Ενώ το γεύμα έχει ολοκληρωθεί και η συζήτηση έχει επεκταθεί στο παρόν και στο μέλλον της Χώρας, ο Γενάρχης της «Δυναστείας των Παπανδρέου», πιστός στην Παράδοση που χάνεται στους χρόνους του Ομήρου, οιωνοσκοπεί

Με λοξά πανιά

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ


Ας ήταν πικρός, ομιχλώδης και βαρύς αυτός ο Ιούλιος. Εκείνος, ένας ταμένος Ιουλιοπότης, τον κάπνισε άγρυπνος μέχρι το τέλος.

Του Α. ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ- Από την «Καθημερινή»

Του Α. ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ- Από την «Καθημερινή» Και μόλις άρχισε να σβήνει η Κυριακή, τον πήρε και τον έβαλε στο καλύτερο σημείο του σπιτιού, ένα εικονοστάσι προσώπων και στιγμών που λάμπουν μέρα-νύχτα ****Και ξαφνικά, που λες, να την η Κίνα στο προσκήνιο, έτοιμη «να χρηματοδοτήσει την επαναγορά, απευθείας από την Ελλάδα, ομολόγων της, μέσω χαμηλότοκου δανείου» (πρώτο θέμα στην «Ισοτιμία»). Σε συμφωνία με την Ενωση, βεβαίως, χωρίς να προσδοκά οικονομικά οφέλη από το δάνειο, αλλά με αντάλλαγμα την περαιτέρω διείσδυση στην ελληνική αγορά. Εύλογο, επομένως, το ερώτημα: τις μέρες της μεγάλης πίεσης -πέρσι με το Μνημόνιο και φέτος με το νέο δάνειο- δεν θα μπορούσε να στραφεί η χώρα προς την Κίνα (και στη Ρωσία, πιθανώς) για να μην υποκύψει στις απειλές των νταβατζήδων και των τοκογλύφων, των δήθεν εταίρων που μας νοιάζονται αλλά μας έχουν δέσει χειροπόδαρα για τον επόμενο αιώνα; Πέρυσι, την ώρα που κυριαρχούσαν οι μεγάλοι

Τρομοκρατία κρατική και παρακρατική

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ




Πώς η αμερικανική αστυνομία κατάντησε να ντύνεται σαν τα SS;
Και πώς δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς γι' αυτό;
MICHAEL GRUBER


Πολύ πειστική, υποθέτω, θα ήταν η αναφορά, που έδωσε την περασμένη Πέμπτη, διά ζώσης και ευσεβάστως, ο υπουργός... Προστασίας του Πολίτη (σαν δεν ντρεπόμαστε...) Χρ. Παπουτσής στην υφυπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Jane Holl Lute. Διότι ήταν εύκολο να τη διανθίσει με χειροπιαστά παραδείγματα για το πώς η δύσμοιρη, με τέτοιους κυβερνήτες, χώρα μας είναι πλήρως εναρμονισμένη με την τρομολαγνεία, που επέβαλαν παντού οι ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου.
Μόνο τον τελευταίο μήνα:
* Τρομοκρατήθηκαν το κέντρο και ο λαός της Αθήνας τρεις φορές (15, 28 και 29 Ιουνίου) με αφηνιασμένους μπάτσους, φασιστοειδείς παρακρατικούς και κατευθυνόμενους κουκουλοφόρους να κάνουν το Σύνταγμα ρημαδιό με στόχο το «κίνημα της πλατείας», να δηλητηριάζουν με χημικά δεκάδες χιλιάδες πολίτες και να στέλνουν στα νοσοκομεία εκατοντάδες τραυματίες -οι ατυχέστεροι με αναπηρίες για όλη τους τη ζωή.

Αϊστάϊν: Η ρίζα του «κακού»!

Του ευγένιου ανδρικόπουλου


Με την οικονομική κρίση έχουν άπαντες και πάντα εκ των υστέρων απασχοληθεί.

Από την τρομοκρατημένη κυβέρνηση των ανδρεικέλων,
ως την θορυβώδη αντιπολίτευση του επί τόπου μεταβάντος και μηδέποτε αντιληφθέντος. 

Και από τους τρομολάγνους τηλεοπτικούς αναλυτές ως τους υπερφίαλους ζηλωτές ενός τρίλεπτου δημοσιότητας.


Μόνη ηχηρή απουσία οι δράστες του εγκλήματος που παραμένοντας στην ένοχη σιωπή τους διασκεδάζουν στην αφοπλιστική αφέλειά μας. 

Λόγος επαρκής για να θυμώσουμε. Ας τους τρομάξουμε λοιπόν με την σειρά μας και πάντως όχι με την επίκληση τσιτάτων από τους δεδηλωμένους σοσιαλιστές του τύπου,
Μαρξ Έγκελς Λένιν Λούξεμπουργκ ή Τρότσκι.


Επειδή είναι παντοιοτρόπως αναγνωσμένοι και ως εκ τούτου το δόγμα τους και γνωστό είναι και μη εξαιρετέο..