Είπα να σας προκαλέσω στιγμιαίες αυταπάτες μιας νήσου των μακάρων του Ησίοδου αλλά δεν μου έβγαινε. Γιατί ο κόσμος παντού είναι τεκές. Επικράτησε ο καπιταλισμός τη δική μας συμμετοχή αν όχι συνενοχή. Με την ζωή από δώρο να έχει μετεξελιχθεί σε επίγεια κόλαση.. Κι η χαρά θέλει οξυγόνο για να υπάρξει. Εσχάτως όμως έχει κι αυτό ιδιωτικοποιηθεί με την χρηματιστηριακή μετοχή του στα ύψη. Όποιος "έχει" είναι, ζει, όποιος δεν "έχει" δεν είναι δεν ζει.. Και δευτέρα φύσις υπάρχει. Δευτέρα ζωή όχι. Ότι φάμε ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο... Το υπόλοιπο είναι γνωστό και ο πολιτικός καθωσπρεπισμός δεν το επιτρέπει..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου