Τραγούδι ηλεκτρικό ρεύμα ψυχής.. Που ανοίγει τις θυρίδες της καρδιάς μονομιάς. Και που τ αποταμιεύματά της συρμός βασάνων είναι.. Με επιτόκιο την αβάσταχτη "ευπιστία του είναι σου".
Αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Αιματηρά. Γιατί δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Μόνο στα ζόρια σφίγγεται ο ένας πλάι στον αλλο φτύνοντας κατάμουτρα τους δυνάστες του
Αποδείχθηκε όμως πως δεν είναι αρκετό. Γιατί είναι σταγόνες χολής κατά προσωπείων και όχι προσώπων. Που δεν φελάνε γιατί το αίμα το χυμένο δεν ξοφλάνε.
"Ήλιε και θάλασσα γαλάζια, και βάθος τ' ασωτ' ουρανού, ω της αυγής κροκάτη γάζα γαρούφαλο του δειλινού, λάμπετε σβήνετε μακριά μας, χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας. Όσο κι ο νούς κι αν τυραννιέται άσπρην ημέρα δεν θυμιέται "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου