Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

ΠΑΝΤΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΕΣ

 Δίχως να σπάσεις αυγά ομελέτα δεν έχει..Και εξ αιτίας του ότι όλα εκ του αποτελέσματος κρίνονται, έχει ήδη από τους εξεγερμένους κριθεί ο θρυμματισμός της βιτρίνας ως αναγκαίο κακό. 


 

Στην πολύμορφη βία αναφέρομαι. Αλλά επί Γαλλικού εδάφους προς το παρόν. Εκεί όπου μια συνήθης κατάληψη ενός ξεχαρβαλωμένου αλλά διάσημου εκ της ονομασίας του σχολειού, το Saint–Exupéry, (ο συγγραφέας του Μικρού πρίγκιπα) ξεσηκώθηκε πρώτο.

Που και εκεί πέφτουν εξ αιτίας της υποχρηματοδότησης οι σοβάδες και που: εξελίχθηκε η κατάληψη σε μαζικές και βίαιες κινητοποιήσεις επί του συνόλου της πολιτικής ατζέντας. 

Γιατί και οι Γάλλοι διέρχονται ανεπισήμως των μνημονιακών συμπληγάδων. Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης πληθωρισμός, μειωση εισοδημάτων και αλλα τινά, συνέπεια των οποίων είναι, το τρένο της οικονομίας να τρέχει σε παράλληλες των Ελληνικών ράγες 

Δεν απομένει παρά η τιμωρία τους δια της αντίστροφης όμως φοράς της ιστορίας. Έποικοι κατά τους παρελθόντες χρόνους του …διαφωτισμού, άποικοι κατά τους παρόντες του χρηματοπιστωτικού τζόγου.. 

Το θέμα και ανάθεμα εμφανίζεται  στο σερβίρισμά του, που είναι της ίδιας κοπής και ραφής του Ελληνικού προπαγανδιστικού μηχανισμού. Με τον τηλεοπτικό φακό να εστιάζει στις καταστροφές και το πλιάτσικο. 

Στην σκιά επομένως το περιέχον του περιεχομένου κατά τα πρότυπα του Μάη του εξήντα οκτώ. Όταν μετά από την πολύμηνη εξέγερση με την πυξίδα μοιραία στραμμένη στην επανάσταση, προκηρύχθηκαν εκλογές, νικητής των οποίων ήταν το καθεστώς Ντεγκώλ. 

Συμβαίνει εξ αιτίας του ότι οι εξεγέρσεις είναι τυφλές. Και στρέφονται κατά κανόνα επί δικαίων και αδίκων. Κάτι που οι μιντιακοί προπαγανδιστές το ενίσχυσαν δια του Μακιαβελικού διαίρει και βασίλευε. 

Στοχεύοντας που; Το ασυνάρτητο μπλοκ των Γάλλων κυρ Παντελήδων των οποίων η περιουσία καταστρεφόταν. Αγνοώντας έτσι έναν κατ’ εξοχήν δικό τους, τον Μπαλζάκ, κατά τον οποίο η ιδιοκτησία είναι έγκλημα, θεώρησαν οι πουρκουάδες πως η χώρα τους θα μεταμορφωνόταν σ’ ένα απέραντο κολχοζ!! 

Για ν αποκατασταθεί έτσι η τάξη η ησυχία και η ασφάλεια. Κάτι που αποδεικνύει ότι  παντού ανά τον κόσμο ο «μέσος ανθρωπάκος» ψυχορραγεί ενώπιον των πολυεθνικών αλλά δεν έχει πεθάνει. Έστω κι αν κυριαρχούν ψευδαισθητικά ουρλιαχτά περί «ελευθεριών», «δικαιωμάτων», «παιδείας», «εξέλιξης», «ριζοσπαστισμού», στην πραγματικότητα νέες κόπιες του «παροιμιώδους μέσου ανθρωπάκου» λειτουργούν ως μια νέα «κανονικότητα συντηρητισμού» 

Γιατί δια της μιντιακής προπαγάνδας του θόλωσαν το πολιτικό τοπίο καθιστώντας τον και αντιστάσεως μη ούσης υποχρεωμένο να: απαρνιέται κάθε ρίζα και σταθερά, να τελεί σε διαρκές «ταξίδι» χωρίς μνήμη εκκίνησης και έγνοια προορισμού, να είναι ένας μετέωρος νομάδας, μια εύπλαστη συμπεριφορά. 

Σήμερα στη μια δουλειά («δια βίου μάθηση»…) – αύριο στην άλλη, σήμερα στη μια «χώρα» – μεθαύριο σε μια άλλη, πολύγλωσσος, ουδέτερος, τουριστικός, καταναλωτικός, διαδικτυακός, ρευστός, χωρίς δεσμεύσεις. 

Γι αυτό: Μην τρέφετε αυταπάτες. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει –οργανωτική -- δουλειά πολύ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: