Κύκλος της ζωής. Προηγουμένως η πυρηνική οργή το μίσος η καταστροφή.. Ύστερα η ευλογία της δημιουργίας.. Η άνοιξη του έρωτα. Της πανσπερμίας χρωμάτων και σχημάτων. Ύμνος σε αξίες που προς ώρας έχουν υποχωρήσει στην επίθεση της ψηφιακής εποχής αυτό το άκουσμα. Που υποχώρησαν αλλά δεν παραδόθηκαν. Άκουσμα ύμνος στο συναίσθημα. Για την πατρίδα.. Για τον γονιό. Το παιδί. Τον φίλο. Την φίλη. Τον άνθρωπο. Για σένα. Που σ είχα ερωtευτεί πριν καν μπεις στην ζωή μου.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου