Σε στάση προσευχής και όχι προσοχής το άκουσα. Είχε έτη πολλά να με συγκλονίσει ένα μουσικό άκουσμα που ο ρυθμός, η μελωδία και η ερμηνεία έχει την ισχύ όχι μιας αποκάλυψης, αλλά ανακάλυψης!! Γιατί η τέχνη είναι η μοναδική αλήθεια. Που δεν αποκαλύπτει. Ανακαλύπτει.Ρυθμός και μελωδία μοναδικά.
Τόσο πρωτότυπα που δεν κατατάσσεται σε οποιοδήποτε ρεύμα έχει καταγραφεί ως τώρα. Η δε μελωδία; Τα γεμίσματα οι στροφές μοναδικές Κάτι μεταξύ της σόουλ και της ροκ, με την πρώτη, τη σόουλ, να είναι η λατρεία μου. Κατ' ουσία επρόκειτο για τις ωδές πόνου των εξαθλιωμένων μαύρων δούλων του Αμερικανικού Νότου, που ψάλλονταν τις Κυριακές στις εκκλησιές. Ακούστε το..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου