Είναι πολλοί αλλά είναι σκόρπιοι!! Στους ιππότες της μοναξιάς αναφέρομαι. Αυτούς που σέρνουν κάθε ξημέρωμα το μεθυσμένο τους βήμα ως την άκρη του Σύμπαντος. Κάθε τους γήινο μέτρο καταγράφεται ως αστρική απόσταση στον νου. Τόση τους χωρίζει από το ανακριτικό χθες που το αλκοόλ στο αίμα είναι η καύσιμη ύλη για να το κάνουν εικόνα. Κι αρχίζουν να βλέπουν φαντάσματα σα μεταφυσικά ανθρωπάκια. Που τους δικάζουν. Και κάθε νύχτα ζουν υπό την ίδια προσδοκία. Να εκδοθεί η οριστική και αμετάκλητη απόφαση. Για να τα – ελλείψει ενόχου-- τιμωρήσουν και όχι να τιμωρηθούν..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου