Μια ιστορία που γράφει η ζωή στα μεγάλα ζόρια της ήταν ο Γιάννης ο φονιάς των Γκάτσου Χατζηδάκη. Δεν ήταν γιατί βασιζόταν σ' ένα πραγματικό γεγονός. Ήταν γιατί ο Μάνος δια της φωνής του Μανώλη του Μητσιά το έντυσε αριστουργηματικά.. Και επί τη ευκαιρία Πέψετε στον γιο του Χατζηδάκι πως κατά τους κανόνες της τέχνης όταν το πόνημα μιας σύνθεσης φύγει από τα χέρια του δημιουργού τότε καθίσταται κοινοκτημοσύνη.. Και ως εξ αυτού αυτό το υιοθετημένο απολειφάδι που εξοργίζοντας χιλιάδες κόσμου στο Δίον Πιερίας απαγόρευσε στον Μητσιά να το ευλογήσει με την φωνή του πως τον έχουμε γραμμένο στ αρχίδια μας. Γιατί οι μεγάλες φωνές κι οι μεγάλοι δημιουργοί ανήκουν σε όλους μας. Ποιος ήταν ο Γιάννης ο Φονιάς. Ένας τύπος από την Ηλεία πατέρας οκτώ παιδιών που τσάκωσε την γυναίκα του να γεύεται αλλότριες οπώρες και την έσφαξε παρουσία των παιδιών του. Και μπόρεί δια του βρασμού ψυχής το δικαστήριο να τον απάλλαξε, το Φροσί όμως η μεγάλη του κόρη δεν τον συγχώρησε ποτέ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου