Κύκλος της ζωής. Προηγουμένως οι αναρτήσεις για την πυρηνική απειλή το μίσος την καταστροφή.. Τώρα πήρα στροφή. Η ευλογία της δημιουργίας.. Η άνοιξη του έρωτα. Της πανσπερμίας χρωμάτων και σχημάτων. Ύμνος σε αξίες που προς ώρας έχουν υποχωρήσει στην επίθεση της ψηφιακής εποχής. Που υποχώρησαν αλλά δεν παραδόθηκαν. Και συνθέτουν ακούσματα ύμνους στα συναίσθήματα. Για την πατρίδα.. Για τον γονιό. Το παιδί. Τον φίλο. Την φίλη. Τον αδελφό. Τον άνθρωπο. Για σένα. Που σ είχα ερωευτεί πριν καν μπεις στην ζωή μου. Και να που ανάπλασες τα κύτταρά μου.. Υπερχειλίζοντ με αισιοδοξία. Πως η ζωή θα νικήσει τον θάνατο και κυρίως : Ο δημιουργός (άνθρωπος) δεν θα υποταχθεί στο δημιούργημά του( μηχανή). Που μπορεί να κινείται ταχύτερα απ’ αυτόν μα ποτέ δίχως αυτόν…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου