ΤΟ ΣΥΝΕΠΗΡΕ Η ΔΥΣΗ

 Απαιτείται το θράσος της αγνοίας. Ή του συναισθηματικού κυνισμού. Η εγκατάλειψη ενός κοριτσιού, του κοριτσιού σου ίσως, μαγεμένο από τ' αυτοκρατορικά χρώματα της Δύσης.. Να νοσταλγεί συνεπαρμενο τι και ποιον ; Αυτόν που υπέγραψε ως σταρ στα φύλλα της καρδιάς για πάντα μαζί; Και που όφειλε σκιά της να έχει γίνει; Τι να φταίει που είναι μόνο; Να σας πω εγώ.. Ο συγχρονισμός πομπού και δέκτη δεν επετεύχθη ποτέ εξ αιτίας των παρασίτων στην συναισθηματική νοημοσύνη του δέκτη. Κι όταν κάποια κάποια στιγμή αυτός συνέρχεται είναι ήδη πολύ αργά. Γιατί το κορίτσι το είχε ήδη συνεπάρει η Δύση...