Στο σπίτι και στο σαλόνι μου έχω μια φωτό που είμαστε αγκαλιά..(έχει βλάβη ο σαρωτής μου αλλά σας υπόσχομαι μια από αυτές τις μέρες να την αναρτήσω. ) Δεν θυμάμαι από που και πότε. Ίσως ήταν λίγο πριν το βρώμικο 1989.
Όταν μετά την δική μου παραίτηση από την ΕΡΤ ακολούθησε η δική του. Ειδήσεις του Μητσοτάκη δεν εκφωνώ είχα κατηγορηματικά δηλώσει εγώ. Ούτε και εγώ γράφω θυμάμαι να μου λέει γελαστά.
Δεν υπολόγισε το επέκεινα όμως.
Μπλέχτηκε με τις 24ις ώρες του Κοσκωτά παρά τις δικές μου ισχυρές αντιρρήσεις."Που πας ρε Γιαννάκο του είχα θυμάμαι πει. Είναι αποφασισμένο θα τον γδάρει το εκδοτικό κατεστημένο.
Ποιος νέος εκδότης γλύτωσε απ΄αυτούς
Μείνε στην ΕΡΤ Αν στεριώσω εγώ εκεί που θα πάω θα σε πάρω μαζί"...
Το είχα κάνει με τον Αλέξανδρο τον Βέλιο και στο καπάκι είχα προτείνει και τον Γιαννάκο τον Δημαρά αλλά τα χάλασαν με τον Κουρή για πενηντα χιλιάδες δραχμές.
Αν μ αφηνε το Δημαράκι να το διαχειριζόμουν εγώ μετά δύο μήνες θα είχε δια της μεσολάβησής μου πάρει τα λεφτά.
Ήταν όμως υπερήφανα συντρόφια.
Κατά την αλλάγή του 1981 το Πασόκ ως εξουσία βρήκε στους τέσσερις ραδιοφωνικούς σταθμούς και στις δύο τηλεοράσεις της ΕΡΤ από τους 139 δημοδιογράφους μόνον τρεις σοσιαλιστές και αρκετά υπολείμματα της χούντας.
Εμένα τον Γιάννη και τον Μάκη τον Γιομπαζολιά. Από σκηνοθέτες δε ο θεός να τους κάνει κανέναν. Ο πιο δημοκρατικός ήταν ..ακροκεντρώος της δεξιάς.
Ε, αν δεν υπήρχαμε εγώ ο Μάκης και ο Γιάννης η ιστορική συγκέντρωση του Αντρέα στα Γιάννενα που προσδιόρισε και το αποτέλεσμα των εκλογών δεν θα μεταδιδόταν ποτέ..
Και μην με ρωτήσετε γιατί επειδή πρόσωπα δεν εκθέτω.Εκτός και αν με θυμώσει κάποιος.
Κατόπιν αυτών και άλλων πολλών ο Γιάννης δεν ήταν απλώς ένας συνάδελφος. Ήταν αδελφικός φίλος και κυρίως: Ένας σπάνιος άνθρωπος.
Αν πίστευα Γιαννάκο μου πως υπήρχε μεταθανάτια ζωή θα σου ψιθύριζα περίμενε ν ανοίξουμε τα φύλα του παραδείσου. Δυστυχώς από το σκοτάδι προκύψαμε και στο σκοτάδι θα καταλήξουμε. Σε κάθε περίπτωση δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου