Πιο ακριβή περιγραφή ενός ανεκπλήρωτου ονείρου δεν έχω ματακούσει. "Ταξιδεύω μαζί σου κι είναι οι σκέψεις μου κρυφές μα ταξίδι δεν κάναμε ποτές." Η επιθυμία διατυπωμένη δια της απόγνωσης μιας θείας μανίας. Έχει η μουσική μας ανθολογία μερικά διαμαντάκια που πρέπει να καταδύσεις σε τόνους σκουπιδιών για να τ' αποκαλύψεις. (Μη ξεχάσετε τον αναπνευστήρα σας) Με την ανακούφιση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σου όταν θα το επιτύχεις..Κυρίως γιατί κάποιος κάπου κάποτε ανθίστηκε το αβάσταχτο φορτίο της μοναξιάς σου και την έντυσε με νότες.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου