Να το θυμάσαι ...

 Το πάθος του όταν ερμήνευε, γιατί περί αυτού πρόκειται, ένα τραγούδι αξεπέραστο. Σε διασωλήνωνε με το περιεχόμενό του. Στο έκανε εικόνα με ενδοφλέβιες μουσικές ενέσεις. Η πρέζα.. Το εξατομίκευες Το βίωνες.. Ο Τόλης . Που τραγούδησε τους έρωτες της εφηβείας μας. Που φούσκωνε τα πανιά στα μόλις έξορμα νιάτα μας.. Δεν ήταν απλά άλλος ένας λαϊκός. Ήταν ο ένας κι όταν έπαψε να είναι επί σκηνής καταλάβαμε όλοι πως ήταν και μοναδικός. Α, ρε Τόλη πόσο μας λείπεις...