Ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι τα νιάτα ή ο χρόνος η μελωδία και ο τόπος που στη θέα τους μαγεύουν...Ισως είναι τα ρίγη ενός ξαφνικού ηδονικού πυρετού συναισθημάτων που σε συνεπαίρνει, αλλά ποιος είναι αυτός που θα ψάξει να βρει το γιατί μέσα στην πανσπερμία αποχρώσεων του ασημοστολισμένου από το φεγγάρι ερωτικού μπλε. Απλώς αφήνεσαι να σε ταξιδέψει σε τροχιές αστρικές. Ψάχνοντας τι; Το Ησιοδικό νησί των Μακάρων.. Με το εισιτήριο να έχει κοπεί δίχως επιστροφή..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου