Κραυγή απόγνωσης μετά την καταστροφική σιωπή; Ίσως.. Ή μήπως αμφισβήτησης του υπέρτατου όντος για την άδικη καταδίκη στο λευκό κελί της αδυσώπητης μοναξιάς. Μπορεί και η έκφραση από τα ηχεία της ψυχής μιας ασυγκράτητης οργής. Το βέβαιο είναι ένα: Αλίμονο σε όποιον ζει στην έρημο και θυμάται του κόσμου."Όταν κλύδων κακών επέλθη, πάντα δειμαίνειν φίλον". (Αισχύλος) Όταν επέλθει καταιγίδα κακών τρομάζει και διώχνει όλους τους φίλους. Πως αυτό μεταφράζεται; Πως όσοι λάκισαν φίλοι σου δεν υπήρξαν ποτέ...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου