Όχι ρε μαλακισμένα.. Στους γιους μας απευθύνομαι.. Εμείς οι προ της αποφράδας ημέρας του μιλένιουμ δεν είχαμε κινητά ούτε τάμπλετ για να υψώσουμε ψηφιακούς τοίχους μεταξύ μας. Αγνοούσαμε τους ψυχολόγους πλην ίσως του Φρόυντ κάποιοι όχι εγώ. Επειδή θαύμαζα τον Γιούνγκ της κοινωνικής ψυχολογίας. Δεν γουστάραμε αυτές τις αμερικανιές της βιομηχανικής παραγωγής ανθρώπων και συμπεριφορών. Γιατί είχαμε φίλους. Παρέες όρκων αέναης πίστης. Παρέες με αποτυπώματα διαχρονικών και νοσταλγικών αναμνήσεων.
Και την ιστορία την έγραφαν οι παρέες και όχι οι προσομοιώσεις των τύπου ...θρησκευτικών εξομολογήσεων από τα ψυχοτροπικά ανάκλιντρα ρωμαϊκής αντιγραφής. Ούτε από την απομόνωση των κινητών. Γι αυτό και αντισταθήκαμε στον φασισμό που σήμερα επανήλθε με κουρέματα χιτλερικής έμπνευσης. Και τον νικήσαμε. Ακολουθεί μια εικόνα και μια μελωδία ισοδύναμη χιλιάδων λέξεων...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου