Χιλιοειπωμένο αλλα και παραβιασμένο το ρήμα αυτό.. Παρά τούτο σταθερή αξία. Ακόμη και στα χρόνια της ψηφιακής εποχής.. Που οι σχέσεις τρέχουν με ταχύτητες διαστημικές. Η άνοιξη του έρωτα που δεν βιάζεται.. Της πανσπερμίας χρωμάτων και σχημάτων. Η μοναδικότητά του. Ύμνος στο συναίσθημα.Που όταν κυριαρχήσει αναπλάθει τα κύτταρά σου Τα υπερχειλίζει με αισιοδοξία. Ξαφνικά στο πρόσωπο τής αγάπης σου, συμπυκνώνεται ο κόσμος όλος. Σβήνουν εμπρος του/της όλα. Κι όπως μια βραδιά στο ασημοστολισμένο από το φεγγάρι Αμάλφι, φωτίζεται μόνον το πρόσωπό του/της..Για να επικυρωθεί η νίκη της ζωής κατά του θανάτου. Ακόμη κι όταν ο όρκος παραβιαστεί αρκούσε που πεταξες ως αυτό. Γιατί όποιος φοβάται να πετάξει μια ζωή θα σέρνεται..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου