Το εμπνεύστηκε ο Λευτέρης κατά την διάρκεια της Χούντας για να περάσει ανεπαίσθητα κάτω από την μύτη λογοκριτών.. Ήταν τόσο ηλίθιοι που δεν κατάλαβαν πως όλοι τότε οι συνάδελφοι στα κείμενα ή στα ποιήματά τους υπέβαλλαν τον αναγνώστη σε διπλή ανάγνωση.Έτσι ανταλλάσσαμε τα μηνύματά μας."Αχ χελιδόνι μου (ο λαός ) φυλακισμένο (χούντα) πως να πετάξεις σ αυτόν τον μαύρο (τανκς) τον ουρανό αίμα σταλάζει (τα βασανιστήρια το αίμα του λαού) το δειλινό.... Ψέλναμε τους στίχους σαν προσευχές μαζί με τα ρεμπέτικα σε ταβέρνες με πατζούρια κλειστά (πίσω από το Ιπποκράτειο) που οι κάτοχοί τους ρίσκαραν τα βασανιστήρια ακόμη και την ζωή τους.. Πόσο όμορφα νιώθαμε...κι ας ήμουν ακόμη μαθητής..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου