Κύκλος της ζωής. Προηγουμένως η πυρηνική οργή το μίσος η καταστροφή.. Ύστερα η ευλογία της δημιουργίας.. Η άνοιξη του έρωτα. Της πανσπερμίας χρωμάτων και σχημάτων. Ύμνος σε αξίες -- που προς ώρας έχουν υποχωρήσει στην επίθεση της ψηφιακής εποχής-- το άκουσμα αυτό. Που υποχώρησαν αλλά δεν παραδόθηκαν. Άκουσμα ύμνος στο συναίσθημα. Για την πατρίδα.. Για τον γονιό. Το παιδί. Τον φίλο. Την φίλη. Τον άνθρωπο. Που σε όλα τα ερωτήματα η απάντηση είναι αυτός. Για σένα. Που σ είχα ερωτευτεί πριν καν μπεις στην ζωή μου. Άκουσμα που αναπλάθει τα κύτταρά σου.. Τα υπερχειλίζει με αισιοδοξία. Πως η ζωή θα νικήσει τον θάνατο και κυρίως : Ο δημιουργός (άνθρωπος) δεν θα υποταχθεί στο δημιούργημά του ( μηχανή). Που μπορεί να κινείται ταχύτερα απ’ αυτόν μα ποτέ δίχως αυτόν…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου