Είτε δια της παραλείψεως, είτε δια της συνέργειάς τους κατέληξε.
Που ήταν όλοι αυτοί όταν στον παγωμένο βορά ψηφιζόταν το ευρωσύνταγμα του στυγνού ανταγωνισμού και η λευκή βίβλος της μαύρης «απασχολησιμότητας;»
Δεν είδαν δεν άκουσαν πώς αυτός που απελευθερωνόταν ήταν ο εργοδότης έναντι της υποχρέωσής του να ..μισθοδοτεί τον εργαζόμενο;
Που ήταν όλοι αυτοί οι ευρωλιγούρηδες όταν δια των μνημονίων διασωλήνωναν τον άυλο και υλικό πλούτο των Ελλήνων με τις τράπεζες του Βορά ;
Που ήταν όταν η Ελλάς εξήγαγε -- δια των πολιτικών, μιντιακών, οικονομικών και συνδικαλιστικών μαριονετών -- θέσεις εργασίας για να εισαγάγει από το ευρωκωλοχανείο επιδοματική ανεργία;
Που ήταν όλοι αυτοί όταν οι καταθετικές τράπεζες -- σήματος δοθέντος από τη μητρόπολη του καπιταλισμού-- συγχωνεύτηκαν εν μία νυκτί με τις επενδυτικές, έτσι ώστε και εν ονόματι του φθηνού χρήματος, ρισκάρισαν τα κόπια των λαϊκών καταθέσεων, που τα έριξαν σαν τις παρθένες στην αρένα των κολασμένων του χρηματοπιστωτικού τζόγου;
Εδώ ήταν
Μπορεί όχι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αλλά της συνορεύουσας υπερδιπλανής.
Που ψώνιζαν και ..ψωνίζονταν στις υπέραγορές του εξασφαλισμένου πλούτου. Και που ποτέ δεν διερωτήθηκαν πως διάβολο αγοράζω ντομάτα πολωνίας, πατάτα μοζαμβίκης, καλτσόν ινδίας, πουκάμισο κινας, κρέας αργεντινής και λάδι γερμανίας!!
Αθώοι Έλληνες κατόπιν αυτών δεν υπάρχουν.
Συνένοχοι είμαστε όλοι στο έγκλημα αυτό.
Και τούτη τη φορά δεν θα διασωθούμε υπό την επίκληση του αρχαίου ημών κλέους. Απλώς γιατί δια των μνημονίων άνοιξε η διαθήκη τους επί της οποίας ουδεμία αναφορά γίνεται για μας..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου