Ανωνύμου του Έλληνος
Είναι και κάτι γραφικοί, που ξιφουλκούν μάταια: «Η γαλάζια πατρίδα», «ο σουλτάνος», τα καλώδια και το Καστελόριζο, οι έρευνες για τους υδρογονάνθρακές, οι «νάφτεξ και αντινάφτεξ», οι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και άλλα… βαρετά, που δεν τελειώνουν ποτέ.
Πάλι οι δυο ηγέτες επανέλαβαν στις ανοιχτές κάμερες το ποίημά τους και κάθε πλευρά ένοιωσε, μάλλον φαντασιώθηκε ότι ανήκει στους κατά κράτος νικητές. Απλώς συζητάμε για να περνάει η ώρα, λέμε τα ίδια και τα ίδια και φτου και πάλι από την αρχή!
Στα ήρεμα νερά της Αμερικανικής επιδιαιτησίας. Από την μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη και από την άλλη το φτηνό πειραματόζωο του Καπιταλισμού, η αποικία Γκραικυλία.
Έκαστος με τον κύκλο εργασιών του. Στην τουρκική μεγαλοκρατική πολιτική στην Μέση Ανατολή η τελευταία τρύπα του ζουρνά είναι αυτή την εποχή Αιγαίο και ελληνοτουρκικά, έχουν άλλο πολύ μαλλί να ξάνουν. Για αυτό χωρίς να σταματάνε τον τσαμπουκά, κάνουν συναντήσεις και συνομιλίες για τα πασίγνωστα και αυτονόητα, διαρκής επανάληψη θέσεων.
Είναι και αυτό νίκη στην παγκόσμια κονίστρα: Συνομιλούμε-παράδειγμα για την αποστρατιωτικοποίηση νήσων του Αιγαίου-επαναλαμβάνουμε προς κάθε κατεύθυνση τις θέσεις «μας»! Δεν υποχωρούμε ρούπι από το έδαφος διεκδικήσεών «μας».
Υπάρχει μεγαλύτερο ξέπλυμα και σταδιακή διπλωματική θεσμοθέτηση των απόψεών «μας», της δυναμικής σε όλα τα επίπεδα εξωτερικής πολιτικής, της μεγαλοκρατικής «μας» τακτικής από το να λες στον εχθρό-γείτονα τα ίδια και τα ίδια;
Πάει να πει: Εδώ σ’ έχω, στην φάκα της εποπτείας, με τα δικά σου παιχνίδια γίνεται άλλωστε, το παίγνιο, κι έτσι να μείνουν πρόσκαιρα τα θέματα, «εγώ» δεν χάνω, η διαρκής επανάληψη των στόχων μου συνιστά σε ένα καίριο πεδίο και διπλωματική τους παγίωση.
Από την άλλη ο Κούλης προσέτρεξε να συμμετέχει πάντα ως έσχατος κομπάρσος στο παιχνίδι γιατί έχει πρόσκαιρα μεγάλα, εύλογα συμφέροντα.
Αμάν, μη συμβεί στην βάρδια του και μάλιστα τώρα, που αυτή τελειώνει, η μεγάλη αναποδιά κι εμπλακούμε σε κρίση με την Τουρκία παραμονές εκλογών, προεδρίας στο Δ΄ Γερμανικό Ράιχ κι άλλα γεγονότα! Άσε να κυλήσει άφθονο νερό στην Θάλασσα του Μαρμαρά, χωρίς να επηρεάσει τα κύματα του Αιγαίου!
Μιλάμε γενικώς και αφηρημένως κι «εμείς» το εκλαμβάνουμε, το θεωρούμε ότι ξαναλέμε με σθένος στον γείτονα-εχθρό τις ακλόνητες θέσεις μας!
Το γαϊτανάκι καλά κρατεί έστω και αν οι Απόκριες, παρήλθαν!
Και τί να κάνουμε δηλαδή; Πόλεμο; Με τί προσόντα; Πού να πάμε; Στην Χάγη; Μα αυτό είναι παγίδα μεγάλη; Τόπε χρόνια τώρα και η συνωμοσιολόγα Κασσάνδρα!
Το όποιο δικαστήριο θα μοιράσει τις δικές μας καραμέλες στα παιδιά! Κάλλιο διαρκής και ατέρμονη, ανούσια συζήτηση για τα ίδια και τα ίδια!
Λέμε γνωστές παπαριές για εξοπλιστικά προγράμματα και ελληνική υπεροπλία αλλά όταν σκάσει στο ιδιόμορφο μέτωπο του Αιγαίου το κανόνι, «πιάσε τ’ αυγό και κούρεψέ το», ή αλλιώς: «Θα χάσει η μάνα το παιδί και αντιστρόφως». Για αυτό, κάλλιο κουβέντα σε ήρεμα νερά με την Αμερικανική επικυριαρχία.
Χώρια μην προκαλέσουμε και ξυπνήσουμε το μεγάλο αφεντικό! Αυτή είναι η έσχατη, μοντέρνα ψύχωση του ηλίθιου ραγιά της Γκραικυλίας!
Τρέμουν σαν ζαγάρια όλοι μη συμβεί! Καλό είναι να περνάμε κάτω από τα γεωπολιτικά ραντάρ, να μιλάμε και να λύνουμε μεταξύ μας (Αθήνα και Άγκυρα) ήπια και χαλαρά όλες τις εκκρεμότητες ή τουλάχιστον να δίνουμε την εντύπωση των φλύαρων γειτόνων. Γιατί άμα γίνει η στραβή και στρέψει την ματιά του στο Αιγαίο ο Ντόναλντ «Ντακ»-Τραμπ, ποιος ξέρει τί μας περιμένει;
Σίγουρα θα χάσουμε γιατί αυτός είναι με τον Ερντογάν, ενώ μέχρι τώρα έχει φτύσει δις το Κούλη. Έτσι, λοιπόν, συζητάμε, γενικώς και αφηρημένως για να διασκεδάσουμε την μεγίστη φρίκη του ψυχάκια ραγιά, που είναι σε ταξικό κώμα.
Βέβαια, το ξαναείπαμε, κουβέντα στην κουβέντα παγιώνονται οι θέσεις του αντιπάλου, αλλά ας πάει και το παλιάμπελο! Δεν θα είμαστε «εμείς» τότε στο πηδάλιο της δεινής και αναπόφευκτης ήττας! Πού να τα βάλεις με την ροή της Ιστορίας!
Πάντα ο ισχυρός παίρνει αργά ή γρήγορα ό,τι θέλει, επιτάσσει η δύναμή του, ή ό,τι επιτρέπει ο ταξικά και γεωπολιτικά ηλίθιος ραγιάς…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου