Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές.
Οι συνθήκες παγιωμένης παρακμής -- κυρίως τα Μίντια-- στις οποίες πορεύεται η χώρα μας τα τελευταία πολλά χρόνια, έχουν αλλοιώσει θεμελιώδεις τομείς του δημόσιου βίου.
Έχουν αλλοιώσει συνειδήσεις, έχουν αλλοιώσει την… κοινή λογική, με την οποία έχουν αναμέτρηση αρκετοί δημοσιολογούντες.
Ο Ταγίπ Ερντογάν αποτελεί προσφιλές ζήτημα ρητορικής για όσους έχουν σταματήσει προ πολλού να σέβονται τον εαυτό τους.
Στο πρόσφατο παρελθόν μας τον παρουσίαζαν ως «απομονωμένο», σήμερα, στη σκιά του πολέμου στη μέση Ανατολή, ο… καημένος ο Τούρκος Πρόεδρος έχει γίνει «εγκλωβισμένος», σύμφωνα με τους ίδιους αφηγητές.
Να μην ξεχνάμε βέβαια και την ενδιάμεση… εποποιία των ίδιων πρωταγωνιστών, οι οποίοι παρουσίαζαν ως «Τουρκοφάγο» και «εθνικό ευεργέτη», τον Ρόμπερτ Μενέντεζ, που εκτίει ποινή πολυετούς φυλάκισης στις ΗΠΑ, στιγματισμένος ως περισσότερο διεφθαρμένος από κάθε άλλον στη σύγχρονη πολιτική Ιστορία της υπερδύναμης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου