Δεν πρόκειται απλώς για μια συνήθη αναζήτηση του χαμένου συντρόφου δια μέσου ενός ακόμη ζεϊμπέκικου. Πρόκειται για την απελπισμένη αναζήτηση του προσώπου που η απώλειά του, τον ή την ακρωτηρίασε. Και μπορεί η πληγή κάποτε να επουλωθεί και ο πόνος θα αμβλυνθεί αλλά το ακρωτηριασμένο μέλος δεν θα αποκατασταθεί ποτέ. Μόνη έτσι διέξοδος ξανά στην ισορροπία της ζωής είναι στροφάρισμα στον ρυθμό των εννιά όγδοων, μέσα από τον οποίο περνούν απολογιστικά σαν πλάνο πανοραμικό, όλα τα πεπραγμένα. Από την γέννεση ως τον θάνατο. Και πως να τ αντέξει η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου