Δρόμους της μνήμης διασχίζω κάθε φορά που βηματίζω στους δρόμους της πόλης Αρχής γενομένης της πλατείας Νέας Σμύρνης και το Άλσος ως το Κουκάκι και την Κυψέλη όπου αντάλλαξα τα πρώτα μου ερασιτεχνικά πρωτόγονα φιλιά.. Στα σινεμά της το Πανελλήνιο, τον Πρωτέα, την Νανά το Ατλαντίς όπου μας έμπαζε η ταξιθέτρια στην ζούλα, (κόβαμε την δραχμή στα τέσσερα) ως τα μπαράκια της στο Κολωνάκι ο πλούτος των εμπειριών μου.. Ρεμπετάδικα γκαλερί και εν τέλει στα βιβλιοπωλεία της Σόλωνος --Θεμέλιο Πολιτεία-- μορφωθήκαμε εξωσχολικά.
Για να έρθει νομοτελειακά η αριστερά για να μας διαμορφώσει το ΕΜΕΙΣ εξαφανίζοντας το ΕΓΩ. Αλλά και οι διαδηλώσεις, οι διώξεις. Κυνηγητά, αύρες, ξύλο με τους μπάτσους, δακρυγόνα,άδειοι δρόμοι σπαρμένα παπούτσια σκισμένες σημαίες σειρήνες ποδοβολητά. Σε αυτά σφυρηλατηθήκαμε. Τι να συγκρίνω τι.. Αλίμονο σε όποιον ζει στην έρημο και θυμάται τα του κόσμου..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου