Μανούλες να μας προσέχετε από εκεί ψηλά. Να μην μας χάσετε ποτέ από τα μάτια σας Να έρχεστε στα όνειρά μας. Για να δείτε πόσο μας λείπετε.. Πόσο σας είχαμε ανάγκη. Γιατί ο άνθρωπος γερνάει από την στιγμή που χάνει την μητέρα του ... Που έτσι θα ψάξουμε για τις ρίζες μας και ποιος θα μας ανοίξει τα φτερά μας.. Ποιος σας άρπαξε μανούλες μας; Τα μνημόνια των αρπακτικών καρδούλες μου που μεταρρύθμισαν την εργασία σε μεσαιωνική σκλαβιά.. Αν δεν προλάβουμε εμείς σε ένα ελπίζω: Να μην ξεχάσετε να τους τιμωρήσετε εσείς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου