Σε αυτό το έγκλημα --δίχως να εξαιρώ τα Τέμπη και αλλού--συνένοχοι είναι και όσοι ψήφισαν την δεξιά. Πρωτίσως το πρώτο σχόλιό μου πριν ακόμη ακουστεί λέξη για τις εργοδοτικές ενοχές:
"Κάτι μου λέει πως η ιστορία με τ' άλευρα σκουληκιών και τη βόμβα είναι επινόηση ηρωιοποίησης της εργοδοσίας. Πως τάχα αντιστάθηκε εν ονόματι του ελληνικού λαού. Για παραμύθι μου μοιάζει αλλά δεν έχει δράκο"
Τι είπατε; Δεν σας άκουσα;
Μην μασάτε τα λόγια σας δεν είναι τσίχλες.
Πως οι υποψίες μου επαληθεύθηκαν;
Δεν επρόκειτο περί υποψιών γιατί εκατό υποψίες μια απόδειξη δεν συνθέτουν.
Επρόκειτο περί μη εκφρασμένης βεβαιότητας γιατί ζώα ελεήμων καπιταλισμός δεν υπάρχει.
Η ουσία της εργοδοσίας είναι το κέρδος που αν δεν συμφωνεί με τις ανάγκες της εργασιακής πραγματικότητας τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
Τι δεν καταλαβαίνετε από ένα εργοστάσιο που αδειοδοτήθηκε δίχως να πληρεί τις προϋποθέσεις. Νομοτελειακά θα ερχόταν το ΜΠΟΥΜ.
Μόνο που: Σε αυτό το έγκλημα --δίχως να εξαιρώ τα Τέμπη και αλλού--συνένοχοι είναι και όσοι ψήφισαν την δεξιά. Έτσι για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου