Τώρα εγώ τι να πω .. Πως δεν νοιώθω μια άδολη και τίμια υπερηφάνεια γιατί στην δημοσιογραφική μου διαδρομή άφησα ανεξίτηλο το αποτύπωμά μου σε όλους όσους το άξιζαν; Κι ένας εξ αυτών ήταν ο εν ονόματι Κώστας Χάτζος μαχητής κατά των αναβολικών γιατρός, που εδώ και δεκαετίες το σύστημα της άγριας εκμετάλλευσης τον έστειλε με εισιτήριο άνευ επιστροφής στην Ιταλία. Συνέβη γιατί τόσο ο Κώστας όσο κι εγώ που ανέδειξα το θέμα, τους χάλαγε τη σούπα ενός άθλιου πρωταθλητισμού, προς χάριν του οποίου οδηγήθηκαν ή παρ' ολίγον να οδηγούνταν, στον θάνατο μόλις έξορμες ζωές και ο ίδιος στην εξορία. Γιατί τον είχαν απειλήσει με χαντάκι. Δεν τον θυμήθηκα ξαφνικά κι έτσι ως έτυχε. Αλλά γιατί ξυπνώντας βρήκα στο inbox μου τραγούδι εκ των αγαπημένων μου με την υπογραφή του Κώστα από κάτω. Το ότι Κώστα η ζωή δεν μας επιτρέπει την δια ζώσας επαφή , δεν σημαίνει πως το πέπλο της λήθης μας σκέπασε. Απόδειξη πως ξέρεις τις μουσικές προτιμήσεις μου..Ευχαριστώ για την αφιέρωση..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου