Είναι πολλοί αλλά είναι σκόρπιοι!! Στους ιππότες της μοναξιάς αναφέρομαι. Αυτούς που σέρνουν κάθε ξημέρωμα το μεθυσμένο τους βήμα ως την άκρη του χθες. Κάθε τους μέτρο πνίγονται στο αλκοόλ που έχει κάψει το αίμα τους. Και θολώνουν όλα. Αλλά είναι και η καύσιμος ύλη για να το περπατήσουν. Κι αρχίζουν έτσι να βλέπουν φαντάσματα σα μεταφυσικά ανθρωπάκια. Που τους δικάζουν. Και κάθε νύχτα ζουν υπό την ίδια προσδοκία. Να εκδοθεί η οριστική και αμετάκλητη απόφαση. Για να τα τιμωρήσουν και όχι να τιμωρηθούν..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου