ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΦΕΥΓΟΥΝ

 

Αποδημητικά πουλιά τα χρόνια. Πετούν και φεύγουν. Όταν έτσι θα φύγω
κι εγώ θα θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο κατάστρωμα του σκάφους κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι, τι με δάκρυα μια θάλασσα στα μάτια, μου έλεγες; Πως θα μετράμε φεγγάρια και όχι χρόνια.. Γιατί τα χρόνια σβήνουν χάνονται. Τα φεγγάρια όχι. Γυρίζουν ξανά και ξανά. Έφυγες όμως πριν από μένα που κόντρα στην φωτιά του πάθους μας, χάθηκες σαν μια φλογίτσα που την έσβησε ένας άνεμος ασθενικός. Για πάντα..