Είναι πολύ βαριά η σκιά όταν ξαφνικά σβήσει ένα αστραφτερό φως. Ψηλαφίζεις τότε εικόνες ψυχής. Τις προβάλλεις στην οθόνη του νου για να τις αναστήσεις ξανά.Μάταια.. Αυταπάτη. Γιατί η ανάσταση αιώνες τώρα εκκρεμεί. Αγρυπνάς στο όνομά της-του αλλά: Το φως του πρωινού σου αποκαλύπτει οδυνηρά την απουσία..Και διαλύει τις ψευδαισθήσεις..Ma η νύχτα επιμένει να εναλλάσσεται με νύχτα.. Πάμε πάλι από την αρχή επι γης δεν ισχύει..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου