Θα διερωτάστε πολλοί κατά ποιο τρόπο εξευτελίστηκε η δημοσιογραφία και ο δημοσιογράφος. Είναι απλό. Επειδή η ιδιωτική τηλοψία επέβαλλε από το 1990 την υποκρισία της αντικειμενικότητας και του πολιτικού καθωσπρεπισμού.
Ως τότε ο δημοσιογράφος ήταν ως ένα βαθμό αυτεξούσιος με τον εκδότη να μάχεται σκληρά για να του επιβάλει την άποψή του.
Σκεφθείτε απλώς πως ο Θανάσης Κλάρας – αδελφός του Άρη Βελουχιώτη- αρθρογραφούσε στην υπερσυντηρητική Βραδυνή!! Κατά ποιον τρόπο επιβίωνε; Δια της εμπιστοσύνης του αναγνώστη στις απόψεις του.
Χρονιά ορόσημο που εμφανίστηκε η εικονα της ασυδοσίας του ελευθεριάζοντος λόγου και των πρώην επαναστατών δημοσιογράφων που τάχα θα άλλαζαν τον κόσμο για πάντα ώσπου άλλαξαν οι ίδιοι για πάντα.
Κατέστησαν έτσι κήνσορες και θεραπαινίδες της προπαγάνδας ενός συστήματος ολοένα και πιο ολοκληρωτικού και διεφθαρμένου.
Τα Ροντ Βάιλαντ αλλά και οι Μαλέληδες νοητικά καθυστερημένοι της ενημέρωσης μονοπώλησαν δια των τηλεοπτικών σκηνικών την διαμόρφωση των κομμάτων των ΑΕΙ ακόμη και της ζωής των νοικοκυριών!!
"Το είπε η τηλεόραση" ήταν το σλόγκαν της νέας εποχής.
Οι όποιοι υπάρχοντες ακόμα Λακεδαιμόνιοι πνίγονταν μέσα στο πλήθος των Συβαριτών, των Αβδηριτών και των Κλαζομενίων (που δρούσαν υπό την υψηλή προστασία των Μήδων).
Ήταν η εποχή, που για τους χρήσιμους διανοούμενους (πολλοί απ’ τους οποίους σήμερα πεινάνε) οι Δαρεικοί πλειοψηφούσαν πνιγηρά! Δίχως τους υποταγμένους τα Μνημόνια δεν θα περνούσαν ποτέ..
Για να έρθει νομοτελειακά ο καιρός της ταύτισης εκδότη ή καναλάρχη παύλα δημοσιογράφου.
Από τη στιγμή που εργαζόσουν στα ΝΕΑ ή το Βήμα και το Mega καταγραφόσουν ως ιδιοκτησία Μαρινάκη.Κάτι που δεν χρεωνόσουν επί της εποχής Λαμπράκη.
Και πως άλλωστε. Ούτε που θα το διανοείτο να βάλει χέρι στα κείμενα του Ψαθά ή του Παλαιολόγου του Λευτέρη του Παπαδόπουλου ή του Γιάννη Τριάντη, του Γιάννη Κάτρη (κυρίως αυτού) και του Γιώργου του Βότση (Ελευθεροτυπία).
Άλλαξαν όλα αλλά οπαδικά.
Ξεκινησε η δολοφονία χαρακτήρων, οι αποκλεισμοί των απολύτως απαραίτητων σε αυτό τον βαθμό, που όταν ο Ανδρέας μου δήλωσε on camera πως τον ηγέτη τον φωτογραφίζουν οι κοινωνικοί του αγώνες, η δήλωσή του αυτή να πέσει λίγα χρόνια μετά εν κενώ.
Οι ηγέτες αναδεικνύονταν και προωθούνταν δια των προβολέων των τηλεοπτικών στούντιο της πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής. Με την εργασία των δημοσιογράφων να διεξάγεται κάτω από συνθήκες γαλέρας και υποταγής.
Φυσικό επακόλουθο ήταν να πνίγεται ο Τύπος μέσα σε αυτή την ασφυξία και να καταρρέει με το μέλλον του άδηλο πλέον.Κι επειδή η φύση σιχαίνεται τα κενά εισήλθε ο διαδικτυακός ασύντακτος, ασυνάρτητος και καφενειακός λόγος να τ' αναπληρώσει.
Για να βιώνουμε την ερημιά του πλήθους των πληροφοριών..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου