Δολοφονία στο Μενίδι

Είναι η κυβέρνηση που δια του πλαισίου των νόμων σχεδιάζει το έγκλημα με φυσικό αυτουργό τον δράστη που το εκτελεί

 Εξοργιστικό κρυφτό παίζουν οι αρχές πίσω από την ανατριχιαστική και παρουσία της κόρης της δολοφονηθείσης μητρός στο Μενίδι 

 

Στο επόμενο τονο ξεκίνησε το γαϊτανάκι των ενοχών που ούτε λίγο ούτε πολύ μεταφορτώθηκε στο θύμα.. Τόσο αναίσχυντοι είναι.  

«Της είχαν πει να πάει σε δομή, αλλά δεν πήγε», «είχε αλλά δεν χρησιμοποίησε το panic button», ήταν ορισμένα απ' όσα γράφτηκαν, όλα copy paste από την ενημέρωση της αστυνομίας. 

Τι διαφορά έχουν όλα αυτά από διαπιστώσεις φληναφήματα του τύπου «παρά τη βία που δεχόταν, δεν έφευγε από το σπίτι» ή «δεν είχε κάνει ποτέ καταγγελία» κ.τ.λ., που ακούγονται σε ανάλογες περιπτώσεις; 

Γιατί έχει κατά τρόπο αποκαλυπτικό αποδειχτεί ότι η καταγγελία της βίας μοιάζει με άλλοθι στην ανεπάρκεια του κράτους να συστήσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας. Ποια πάνικ μπουτόν και δηλώσεις οικογενειακού τρόμου σε μια αστυνομία που εκπαιδευτεί αποκλειστικά να μπουκάρει από την πίσω πόρτα στα πανεπιστήμια. Γιατί από την μπροστινή απαιτούνται εξετάσεις νοητικές και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων τα μέλη της είναι κοινωνικά κατακάθια..

 Οσο για τις δομές, τις οποίες επικαλούνται αστυνομία και κυβέρνηση, θυμίζουμε ότι πανελλαδικά υπάρχουν μόνο 20 Ξενώνες Φιλοξενίας και 44 Συμβουλευτικά Κέντρα, ενώ σε όλη την Αττική λειτουργούν μόλις 10 Συμβουλευτικά Κέντρα, σε 8 από τους 66 δήμους και μόλις 3 Ξενώνες. 

Παρά το γεγονός λοιπόν ότι μια γυναίκα χάνει τη ζωή της σχεδόν κάθε μήνα, η «φροντίδα» του κράτους είναι εντελώς αναντίστοιχη με το πρόβλημα, κάνοντας ακόμα πιο ξεδιάντροπη την προσπάθειά τους να κρυφτούν πίσω από την «ατομική ευθύνη» του θύματος. 

Πόσο μάλλον που οι δολοφονίες είναι η κορυφή του παγόβουνου της πολύμορφης βίας και κακοποίησης που δέχονται καθημερινά χιλιάδες γυναίκες... Είναι επομένως η κυβέρνηση που σχεδιάζει δια του πλαισίου των νομων το έγκλημα με φυσικό αυτουργό τον δράστη.