Ξέρω, ξέρω το ανεβάζω συχνά.. Η ομορφιά του είναι όμως αναλλοίωτη στο χρόνο. Ούτε μία ρυτίδα..Και προκαλεί ακόμη και σήμερα τόσα χρόνια μετά το ίδιο δέος όπως τη πρώτη στιγμή που εκδόθηκε. Πέρασε ακαριαία στη συλλογική μνήμη. Αδιαφορώ έτσι παγερά αν σε κάποιον ή κάποιους δεν αρέσει. Σ’ όποιους αρέσoυμε όσοι εκστασιαζόμαστε στο άκουσμά του. Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου