Τρέμουν τον λαό και θυσιάζουν τους ανθούς του
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Δεν είναι η οδύνη της απόλυσης δια μιας υπογραφής δυόμισυ χιλιάδων εργαζομένων που ρίπτονται στον Καιάδα των ανέργων για να υποστούν τον δια της ασιτίας εξευτελιστικό θάνατο .. Οι θέσεις εργασίας που ως σήμερα έχουν χαθεί εξ αιτίας της καθεστωτικής πολιτικής του εξανδραποδισμού των Ελλήνων είναι πολλαπλάσιες και κρατούν τον ίδιο οδυνηρό χαρακτήρα σε ότι αφορά τα φυσικά πρόσωπα και τις οικογένειές τους. Είναι ότι θυσιάζονται επί ματαίω ανθρώπινες ζωές γιατί τα ανδρείκελα των τοκογλύφων φοβούνται τον λαό επειδή εν γνώσει τους τον καταδυναστεύουν!!
Μοιάζουν αδέλφια με τους ληστες τραπεζών για τους οποίους αστυνομικοί αξιωματούχοι εύχονται να είναι επαγγελματίες γιατί πατούν την σκανδάλη του όπλου τους αποκλειστικά όταν υπάρχει χρεία και όχι από φόβο ή από ερασιτεχνισμό.
Με την κυβέρνηση των ανδράποδων Σαμαρά συντρέχει το πρώτο αλλά και κάτι ακόμη. Πυροβόλησε δυόμισυ χιλιάδες εργαζόμενους δια της εκπυρσοκρότησης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου προς παραδειγματισμό, δεδομένου πως οι εργαζόμενοι στην τηλοψία είναι κατά κανόνα απρόβλεπτοι πολιτικά και δεν εντασσονται εύκολα σε νόρμες και κυρίως επειδή πρόκειται για διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Η ιστορία - συγχωρείστε με για τον αδόκιμο συσχετισμό - έχει στοιχεία από την εκτέλεση του δικηγόρου και υιού ναυάρχου του Δημήτρη Μπάτση (είχε γράψει το περιζήτητο ακόμη και σήμερα βιβλίο η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα ) που έπεσε στο πλευρό του ανθρώπου με το γαρύφαλλο. Του Μπελογιάννη. Δολοφονήθηκε από το καθεστώς προς παραδειγματισμό και παρά το ότι ο πατέρας του εκλιπαρούσε τους εκτελεστές του γονυπετής. Απλώς επειδή πρόδωσε την τάξη του.
Χθες η κυβέρνηση Σαμαρά παραδειγματίζοντας επέβαλε με εργασιακό αίμα κατά τα πρότυπα της άγριας δύσης τον καθεστωτικό νόμο και την τάξη δίχως ο ίδιος να έχει το σθένος να εμφανιστεί αυτοπροσώπως δημόσια.. Το έκανε δια των ένστολων πραιτοριανών του. Χθες δια της αποπομπής χιλιάδων εργαζομένων στους δρόμους της φωτιάς κατέβαλλε στο τοκογλυφικό ιερατείο το αντίτιμο της πρωθυπουργοποίησής του.
Σήμερα όμως γι αυτόν, την νύχτα του Πέτρου της Αρραγωνίας διαδέχτηκε η ημέρα της λαϊκής νέμεσης, που εκφράζεται από το πρωί με την τρομακτική σε όγκο λαϊκή συμπαράσταση προς τους κατασυκοφαντημένους δημιουργούς, ενός εκ των πολλών τηλεοπτικών μηνυμάτων το οποίο παρά τα όποια λάθη τους, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πως δεν ήταν και τόσο χαμηλής παραδοχής ή τηλεθέασης. Σε ποιο λαϊκό πρόσωπο για παράδειγμα θα έτρεχε στάλα ενδιαφέροντος αν εσώκλειαν σε μια σακούλα σκουπιδιών τους Πρετεντέρηδες και τους πετούσαν στην χωματερή της ιστορίας. Σε κανένα πάρα την ... "υψηλή" τηλεθέασή τους.
Θεωρώ έτσι πως μόλις ανοίχθηκε ο πολιτικός τους τάφος και πλέον είναι θέμα χρόνου ο ορισμός της κηδείας τους επειδή πρόκειται περί ζωντανών νεκρών που σαπίζουν σαπίζοντάς μας..
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Δεν είναι η οδύνη της απόλυσης δια μιας υπογραφής δυόμισυ χιλιάδων εργαζομένων που ρίπτονται στον Καιάδα των ανέργων για να υποστούν τον δια της ασιτίας εξευτελιστικό θάνατο .. Οι θέσεις εργασίας που ως σήμερα έχουν χαθεί εξ αιτίας της καθεστωτικής πολιτικής του εξανδραποδισμού των Ελλήνων είναι πολλαπλάσιες και κρατούν τον ίδιο οδυνηρό χαρακτήρα σε ότι αφορά τα φυσικά πρόσωπα και τις οικογένειές τους. Είναι ότι θυσιάζονται επί ματαίω ανθρώπινες ζωές γιατί τα ανδρείκελα των τοκογλύφων φοβούνται τον λαό επειδή εν γνώσει τους τον καταδυναστεύουν!! Μοιάζουν αδέλφια με τους ληστες τραπεζών για τους οποίους αστυνομικοί αξιωματούχοι εύχονται να είναι επαγγελματίες γιατί πατούν την σκανδάλη του όπλου τους αποκλειστικά όταν υπάρχει χρεία και όχι από φόβο ή από ερασιτεχνισμό.
Με την κυβέρνηση των ανδράποδων Σαμαρά συντρέχει το πρώτο αλλά και κάτι ακόμη. Πυροβόλησε δυόμισυ χιλιάδες εργαζόμενους δια της εκπυρσοκρότησης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου προς παραδειγματισμό, δεδομένου πως οι εργαζόμενοι στην τηλοψία είναι κατά κανόνα απρόβλεπτοι πολιτικά και δεν εντασσονται εύκολα σε νόρμες και κυρίως επειδή πρόκειται για διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Η ιστορία - συγχωρείστε με για τον αδόκιμο συσχετισμό - έχει στοιχεία από την εκτέλεση του δικηγόρου και υιού ναυάρχου του Δημήτρη Μπάτση (είχε γράψει το περιζήτητο ακόμη και σήμερα βιβλίο η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα ) που έπεσε στο πλευρό του ανθρώπου με το γαρύφαλλο. Του Μπελογιάννη. Δολοφονήθηκε από το καθεστώς προς παραδειγματισμό και παρά το ότι ο πατέρας του εκλιπαρούσε τους εκτελεστές του γονυπετής. Απλώς επειδή πρόδωσε την τάξη του.
Χθες η κυβέρνηση Σαμαρά παραδειγματίζοντας επέβαλε με εργασιακό αίμα κατά τα πρότυπα της άγριας δύσης τον καθεστωτικό νόμο και την τάξη δίχως ο ίδιος να έχει το σθένος να εμφανιστεί αυτοπροσώπως δημόσια.. Το έκανε δια των ένστολων πραιτοριανών του. Χθες δια της αποπομπής χιλιάδων εργαζομένων στους δρόμους της φωτιάς κατέβαλλε στο τοκογλυφικό ιερατείο το αντίτιμο της πρωθυπουργοποίησής του.
Σήμερα όμως γι αυτόν, την νύχτα του Πέτρου της Αρραγωνίας διαδέχτηκε η ημέρα της λαϊκής νέμεσης, που εκφράζεται από το πρωί με την τρομακτική σε όγκο λαϊκή συμπαράσταση προς τους κατασυκοφαντημένους δημιουργούς, ενός εκ των πολλών τηλεοπτικών μηνυμάτων το οποίο παρά τα όποια λάθη τους, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πως δεν ήταν και τόσο χαμηλής παραδοχής ή τηλεθέασης. Σε ποιο λαϊκό πρόσωπο για παράδειγμα θα έτρεχε στάλα ενδιαφέροντος αν εσώκλειαν σε μια σακούλα σκουπιδιών τους Πρετεντέρηδες και τους πετούσαν στην χωματερή της ιστορίας. Σε κανένα πάρα την ... "υψηλή" τηλεθέασή τους.
Θεωρώ έτσι πως μόλις ανοίχθηκε ο πολιτικός τους τάφος και πλέον είναι θέμα χρόνου ο ορισμός της κηδείας τους επειδή πρόκειται περί ζωντανών νεκρών που σαπίζουν σαπίζοντάς μας..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου