Όχι, λέξη δεν μπορώ να πω.. Με το συμπέρασμα αποκαθιστώνται τα του Καίσαρος τω Καίσαρι..
..η απάντηση στο ποιος σώζεται είναι φυσικά το τοκογλυφικό ιερατείο!!
Αυτή είναι λοιπόν η «διάσωση» της Ευρωζώνης, άρα και του ευρώ, από τη
δυσπιστία των χρηματαγορών: για χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, η
εξυπηρέτηση του χρέους γίνεται το ύψιστο κρατικό καθήκον. Οφείλουν να μει-
ώσουν τις δαπάνες τους και να εξαθλιώσουν μεγάλο τμήμα του πληθυσμού
τους για χάρη της πιστοληπτικής φερεγγυότητας της Ευρώπης.
Για άλλα κράτη-μέλη, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα θα προκύπτει ως
αυτόματο, περίπου, αποτέλεσμα των αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων,
σύμφωνα με το δόγμα: «Το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι πρόθυμη η κυ-
βέρνηση να μειώνει τις δαπάνες, και τότε όλα πάνε καλά». Οι δημοσιονομικοί
κανόνες θα εγγυώνται ότι το δημόσιο χρέος των κρατών της Ευρωζώνης θα
απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των χρηματαγορών, θα είναι δηλαδή μια πρώ-
της τάξεως επένδυση, η οποία θα εξασφαλίζει απόδοση στους επενδυτές.
Τα προδιαγεγραμμένα όργια περικοπών επιβαρύνουν αναπόφευκτα την εγ-
χώρια ζήτηση.
Σε αντιστάθμισμα, τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να επικεντρω-
θούν αποκλειστικά στις εξαγωγές, τις οποίες πρέπει όμως να υποστηρίξουν
με μεταρρυθμίσεις «προωθητικές για την ανάπτυξη»: με χαλάρωση των ρυθ-
μίσεων για τις απολύσεις, με αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, με μείωση
του κατώτατου μισθού και με αποδυνάμωση της αυτονομίας των συλλογικών
συμβάσεων εργασίας και των συνδικάτων – όλα στην υπηρεσία της μείωσης
του κόστους εργασίας και της ενίσχυσης της πιστοληπτικής φερεγγυότητας
της Ευρώπης.81 Ο γερμανικός Σύνδεσμος Βιομηχάνων επικροτεί: «Το ζήτημα
τώρα είναι να πετύχουμε ξανά την ανάπτυξη με ανταγωνιστικότητα και με
ιδιωτικές επενδύσεις».
«Όλοι ζήσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας», μας λένε συνεχώς. Τα μέ-
τρα για τη «διάσωση» του ευρώ καθιστούν προφανές ποιος καλείται τώρα
να υποστεί τη λιτότητα: οι συνταξιούχοι, οι ασθενείς και οι άνεργοι. Βασικό
μέλημα είναι να γίνει φθηνότερη η εργατική δύναμη. Αντιθέτως, οι επιχειρή-
σεις πρέπει να έχουν μεγαλύτερο κέρδος και το κράτος μεγαλύτερα έσοδα,
ώστε να διατηρήσει την πιστοληπτική του φερεγγυότητα. Διότι οι κυβερνήσεις
χρειάζονται όλο και περισσότερα δάνεια για να εξασφαλίσουν την εξυπηρέ-
τηση του παλιού τους χρέους, δηλαδή για να διασφαλίσουν το χρηματιστικό
81 «Με μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και μείωση της γραφειοκρατίας, η Ευρώπη θα βελτιώσει την ανταγωνι-
στικότητά της», διαβεβαίωνε η καγκελάριος Μέρκελ το Φεβρουάριο του 2012, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη
συμμετοχή της Κίνας στο μηχανισμό διάσωσης EFSF (Focus-online, 2/2/2012).
κεφάλαιο των επενδυτών. Έτσι η ΕΕ το 2010 ξαναπιάνει το επιθετικό της πρό-
γραμμα: να κάνει την Ευρώπη μέχρι το 2020 «την ανταγωνιστικότερη περιοχή
του κόσμου».
Με αυτόν τον τρόπο υποτίθεται πως θα διασφαλιστεί η σταθερότητα του δη-
μόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης για χάρη του χρηματοπιστωτικού
κεφαλαίου. Για να αυξήσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο την αξία του, οι ερ-
γαζόμενοι χρεώνονται με περικοπές μισθών και αυξανόμενη παραγωγικότη-
τα – άρα με σχετική εξαθλίωσή τους. Και τότε τα θύματα της «διάσωσης» του
ευρώ θα πρέπει να κάνουν τα παράπονά τους στους «τεμπέληδες Έλληνες»
και στους «σπάταλους Ιταλούς». Με άλλα λόγια: η υποτίμηση του χρηματι-
στικού κεφαλαίου αποτρέπεται με την υποτίμηση της εργατικής δύναμης. Το
ότι με αυτόν τον τρόπο πρέπει να σωθεί το «δικό μας» ευρώ δείχνει πως το
ευρώ είναι ο γενικός πλούτος στην Ευρώπη. Αλλά δεν είναι ο κοινός σε όλους
πλούτος.
Επιμορφ ωτικό φυλλάδιο για την Ελλάδα και την ευρ ωκρίση
luxemburg argumente αρ. 2 – Βερολίνο, Μάρτιος 2012
ISSN 2193-5831
Συγγραφέας
Stephan Kaufmann
Μετάφραση
Σοφία Λαλοπούλου
Επικοιν ωνία
Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ
Gesellschaftsanalyse und politische Bildung e.V .
Franz-Mehring-Platz 1, 10243 Berlin
Sabine Nuss, τηλ. 0049 30 44310 -448, nuss@rosalux.de
Antonella Muzzupappa, τηλ. 0049 30 44310 -421, muzzupappa@
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου