Τις θεωρώ πάντα αναξιόπιστες αλλά:
Τούτη τη φορά διασταυρώνονται ακόμη και με το προσωπικό σου περιβάλλον..
Αν η χρονιά που πέρασε ήταν καταστροφική για την ελληνική οικονομία, για την κοινωνία ήταν ολέθρια. Οι εργαζόμενοι -όσοι απέμειναν- είδαν τους μισθούς να πετσοκόβονται, τα εργασιακά δικαιώματα να εξαφανίζονται και τη ζωή τους να γυρίζει πίσω σε συνθήκες της δεκαετίας του '60.
Τη νέα χρονιά η κατάσταση θα είναι πιο ζοφερή.
Η τρόικα επανέρχεται με νέο Μνημόνιο, η τρικομματική κυβέρνηση είναι έτοιμη να υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση και η κοινωνία ξεχειλίζει από οργή, αγανάκτηση και φόβο. Μοναδική ελπίδα η ανατροπή αυτής της πολιτικής και των δυνάμεων που την εκφράζουν.
Αναζητείται ελπίς
Σχεδόν δύο χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου άνοιξε την «κερκόπορτα» για την είσοδο της τρόικας στην ελληνική πολιτική ζωή υποσχόμενος τη σωτηρία της οικονομίας από τη χρεωκοπία.
Τα αποτελέσματα της ανιστόρητης αυτής επιλογής είναι καταστροφικά και καταγράφονται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αφού:
* 95,5% είναι απαισιόδοξοι για την πορεία της χώρας,
* 95% θεωρεί ότι πορευόμαστε σε λάθος κατεύθυνση,
* 92,5% πιστεύει ότι η οικονομία της χώρας με την πολιτική που ακολουθείται χειροτερεύει,
* 90% φοβάται ότι και τα επόμενα χρόνια η κατάσταση θα είναι χειρότερη,
* 87% δηλώνει ότι δεν αντέχει νέα οικονομικά μέτρα,
* 76% δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις, και το πιο συγκλονιστικό,
* 75% των νέων ηλικίας 18-24 ετών σκέφτονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό γιατί διαπιστώνουν ότι δεν έχουν μέλλον στην Ελλάδα.
Οι πολίτες εξάντλησαν προ πολλού κάθε αντοχή και όποια ανεκτικότητα έδειξαν το πρώτο διάστημα.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο δυσφορίας κυοφορήθηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου, ως ειδικού σκοπού και συγκεκριμένης, μικρής χρονικής διάρκειας.
Είναι αλήθεια ότι τις πρώτες μέρες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Λ. Παπαδήμο καταγράφηκε ένα αίσθημα «λύτρωσης» και ανακούφισης στους πολίτες, που κυρίως οφείλονταν στην αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου και λιγότερο σε θετική γνώμη για τον «άγνωστο» πρωθυπουργό.
Η συνέχιση της πολιτικής που θα ασκούσε η νέα τρικομματική κυβέρνηση πέρασε για λίγες μέρες σε δεύτερη μοίρα. Όμως τα «θαύματα» δεν διαρκούν πολύ. Λίγες βδομάδες μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης του Λ. Παπαδήμου, η εμπιστοσύνη των πολιτών κατρακυλάει και πλησιάζει τις χειρότερες επιδόσεις της προηγούμενης μονοκομματικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Η νέα κυβέρνηση δεν μπορεί να ανατρέψει το δυσμενές για αυτήν κλίμα που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία, με αποτέλεσμα να καταγράφεται ως πλειοψηφούσα άποψη, για πρώτη φορά ιστορικά, η απαίτηση για άμεση προσφυγή στις εκλογές.
Οι πολιτικές γυρίζουν την πλάτη στα κόμματα του Μνημονίου
Η κατάρρευση όλων των ποιοτικών χαρακτηριστικών του ΠΑΣΟΚ, η υποχώρηση της Ν.Δ., η επιφανειακή στασιμότητα του ΛΑΟΣ και η αδυναμία της ΔΗΣΥΜ να πείσει τους πολίτες ότι είναι αναγκαία η παρουσία της στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι τα κύρια συμπεράσματα της μελέτης του συνόλου των δημοσιοποιημένων και μη ερευνών αυτής της περιόδου.
Η πρόθεση ψήφου για το ΠΑΣΟΚ ξεπερνάει ελάχιστα τα μονοψήφια ποσοστά και συγκεκριμένα στο τέλος της χρονιάς είναι κοντά στο 10,5%, καταγράφοντας νέες απώλειες μέσα σε ένα εξάμηνο. Η συσπείρωσή του έχει φτάσει στο ναδίρ, με ποσοστό 28%, οι ψηφοφόροι του σε ποσοστό 23,5% στρέφονται προς τα αριστερά κόμματα, ενώ σημαντικό ποσοστό της τάξης του 35,5% παραμένει στους αναποφάσιστους.
Εδώ και δύο χρόνια παρατηρούμε τη δυσκολία της Ν.Δ. να εισπράξει δημοσκοπικά από τη συνεχή πτώση του ΠΑΣΟΚ, παρόλο που τυπικά μέχρι τον Οκτώβριο εξέφραζε έναν «αντιμνημονιακό» πολιτικό λόγο. Οι πολίτες χρέωναν και στα δύο κόμματα εξουσίας τις σωρευμένες αποτυχίες του πολιτικού συστήματος.
Η μικρή και σταθερή ανοδική πορεία του ΛΑΟΣ που καταγράφονταν μέχρι τον Οκτώβριο ανακόπηκε απότομα. Η καθοδική πορεία του τελευταίου δίμηνου δεν πρέπει να πέρασε απαρατήρητη από τον Γ. Καρατζαφέρη που πολιτεύεται με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, ευρήματα που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις απότομες «κωλοτούμπες» στον πολιτικό και επικοινωνιακό του λόγο.
Το νέο κόμμα της ΔΗΣΥΜ εκτός του ότι δεν παρουσιάζει δυναμική, δεν ευνοείται ούτε κι από τη μικρή δημοτικότητα της Ντ. Μπακογιάννη. Έτσι δεν φαίνεται ικανό να ξεπεράσει το νομικό φράγμα του 3%, ποσοστό που θα του επιτρέψει την είσοδο στο κοινοβούλιο. Η πίεση που θα δεχθεί προεκλογικά από τη Ν.Δ. μπορεί να αποδειχτεί καταλυτική.
Συμπερασματικά καταλήγουμε ότι μόνο ο ένας στους τρεις πολίτες που συμμετέχουν στις έρευνες καταθέτει θετική πρόθεση ψήφου και στα τέσσερα κόμματα αθροιστικά που στηρίζουν την πολιτική του Μνημονίου, γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη αντίθεση της κοινωνίας στην ασκούμενη πολιτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου