Μετά από μια επιπόλαια και σύντομη ματιά ( θα είναι οδυνηρό για την ψυχική σου υγεία να σταθείς πλέον των δύο λεπτών) διαπίστωσα ότι αυθυποβάλλομαι κατά τέτοιο τρόπο ώστε η εικόνα των κυρίων κυρίων Παπανδρέου Σαμαρά και Καρατζαφέρη, (άπαντες ένοικοι της ίδιας πολυκατοικίας) να μου είναι ελκυστική.
Με ένα λαό υπό την μέγγενη ενός καθεστώτος οικονομικής, κοινωνικής κατ’ επέκταση, αλλά πολιτικής πίεσης, να δηλώνει δημοσκοπικά (φυσικά όχι δια δημοψηφίσματος) ότι επικροτεί τις πολιτικές του πρωθυπουργού αλλά και της προαναφερθείσας πολιτικής του ουράς τόσο ώστε στο πρόσωπό του λιγώνει, έχω την αίσθηση ότι χρήζει μαζικής ψυχοθεραπείας. Εκτός και αν τον έχουν αποβλακώσει οι μαζικοί βομβαρδισμοί μέτρων συνέπεια των οποίων είναι να βρίσκεται σε πλήρη αφασία και βλέπει (κατά το λάθος του Σαμαράκη ή το σύνδρομο της Στοκχόλμης) στα πρόσωπα των δήμιων του το αγγελικό πρόσωπο του απελευθερωτή του.
Γιατί αλλιώς πώς να εξηγήσω ότι ο keeler ΓΑΠ ο Μεσσήνιος συνοδοιπόρος του και ο νονός της ακροδεξιάς νύχτας (και των εξοπλισμών κατά Μεϊμαράκη) προηγούνται έστω και ενός οδοκαθαριστή στην συνείδηση του λαού; Εκτός και αν οι έρευνες και τα αποτελέσματά τους τρέχουν επί των διαμερισμάτων της γνωστής πολυκατοικίας αλλά και πάλι.. Το ισόγειο και οι τρεις πρώτοι όροφοι δεν εξεγείρονται κατά των ρετιρέ;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου