ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

ΦΥΓΕ ΕΣΥ: «Είναι φανερό πλέον ότι η κατάσταση στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται εκτός ελέγχου (...) το Μαξίμου φοβάται ντόμινο αντιδράσεων από τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που αντιτίθενται στην αδιέξοδη πολιτική του Μνημονίου. Πράγμα που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει την κυβέρνηση ακόμη και σε πτώση, πριν καν προλάβει να συμπληρώσει ούτε δύο χρόνια θητείας (...) είχαμε επισημάνει (...) πως η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει απολέσει τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής (...) Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το γεγονός αυτό νωρίτερα ίσως και από ό,τι αναμενόταν». (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ)


ΕΛΑ ΞΑΝΑ ΕΣΥ: «η κατάσταση είναι σύνθετη και οι αποφάσεις δύσκολες (...) η κυβέρνηση απέτυχε να εφαρμόσει το πρόγραμμα που είχε εξαγγείλει πέρσι (...) έρχεται τώρα να επιβάλλει
πρόσθετα φοροεισπρακτικά μέτρα, τα οποία είναι άδικα (...) ευλόγως προκαλείται ανησυχία μήπως η περσινή αποτυχία επαναληφθεί και φέτος, με αποτέλεσμα του χρόνου να χρειαστούν κι άλλα - αντίστοιχα ή και σκληρότερα - μέτρα (...) η επίκληση της «σωτηρίας της χώρας» από τη χρεοκοπία δεν πρέπει να γίνει άλλοθι για τη συνεχή επιβολή μέτρων (...) η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός πρέπει να απολογηθούν γι' αυτήν την αποτυχία και να προσέξουν να μην επιχειρήσουν να διορθώσουν τα περσινά λάθη με άλλα λάθη φέτος». (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
.
..ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ ΜΠΟΤΑ: «Η Ελλάδα βαδίζει ολοταχώς προς τη χρεοκοπία, καθώς το πολιτικό μας σύστημα αποδεικνύεται ανίκανο να διαχειρισθεί την κρίση. Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση πληρώνουν το γεγονός πως ταυτίσθηκαν και συμμάχησαν με το παλαιό ΠΑΣΟΚ (...) Είναι προφανές πως τα κόμματα εξουσίας είναι όμηροι συνδικαλιστών, μικροκομματικών συμφερόντων, κρατικοδίαιτων συντεχνιών ( ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΑΣ) και γι' αυτό δεν μπορούν να διαχειρισθούν την κρίση (...) Ο μόνος τρόπος είναι να μοιραστούν το πολιτικό κόστος για να τολμήσουν μεγάλες αλλαγές ή να αναδειχθούν νέες πολιτικές δυνάμεις, που δεν θα είναι όμηροι του λαϊκισμού και του ξοφλημένου χθες. Προς το παρόν, είμαστε αναγκασμένοι να παρακολουθούμε το δράμα της κατάρρευσης αυτού του πολιτικού συστήματος...». (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)