Ο πατριωτισμός της τσέπης τους..

Δεν εξοργίζομαι με το μάτσο εκείνο των πολιτικών οστών που μετέρχεται μιας σειράς ψευδών τα οποία παραβιάζουν όλες τις θύρες της κοινής λογικής. 


Εξοργίζομαι όταν αυτά βρίσουν ευήκοα ώτα. 


Για το πολιτικό όνειδος της εθνικής μας ζωής – στον καρατζαφέρη αναφέρομαι- που εξερχόμενος χθες δια της τηλοψίας, 


εψεύσθη κατ’ επανάληψη ως συνηθίζει, 


για το περιεχόμενο του δημοσίου και ιδιαίτερα στο προσφιλές του θέμα τους υπαλλήλους του. 


Με τα ίδια τα γνωστά και βδελυρά μότο. «Μας πίνουν το αίμα (οι δημόσιοι υπάλληλοι) τους πληρώνουμε (σωστός γιατί με την ανατροπή των σχέσεων εργασίας στο κανάλι του διαθέτει επί των απλήρωτων υπαλλήλων του την πλήρη νομή και κατοχή τους) και άλλα τέτοια φαιδρά που αντιστάσεως μη ούσης μόνο οι διάφοροι Χατζηνικολάου και Πρετεντέρηδες του καθεστώτος
ανέχονται να ακούν.


Για να τελειώνουμε με τον παλιάτσο της πολιτικής μας ζωής. Στις σελίδες 69-72 του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2011 καταγράφονται τα εξής στοιχεία:
*
α) Το ποσό που πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις δεν ξεπερνά τα 19,8 δισ. ευρώ. (ήταν 25 δις έως την ημέρα ανάληψης της πρωθυπο(υ)ρ(δ)ίας από το ανδρείκελο.
*
β) Τα τακτικά έσοδα του κράτους υπολογίζονται στα 56 δισ. ευρώ.
*
γ) Τα χρεολύσια που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ανέρχονται στα 62 δισ. ευρώ.
***
Τι σημαίνουν τα προηγούμενα:
*
Ότι η ληστεία που υφίσταται ο ελληνικός λαός, από τη φορολεηλασία του οποίου «μαζεύονται» αυτά τα 56 δισ. ευρώ των εσόδων, προορίζεται εξ’ ολοκλήρου στην αποπληρωμή των εγχώριων και αλλοδαπών τοκογλύφων και φυσικά των κερδοσκόπων τύπου Σόρος και Πώλσον. Όσο δε διαπιστώνουν ευχάριστα πως το κεφάλι τους παραμένει ανέπαφο επί του αυχένα τους γιατί ο λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία δεν έχει καν συλλάβει τι ακριβώς συμβαίνει η απληστία τους αυξάνεται γεωμετρικά για να δηλώνεται αυτή δια του πιθηκικού καρατζαφέρειου θράσους. 


Για να θυμηθώ εδώ μέρα που είναι ένα απόσπασμα από τον λόγο του Άρη Βελουχιώτη στην απελευθερωμένη Λαμία :


«Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένειά του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει.
Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης;
Αυτοί ή εμείς;
Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.
Ενώ εμείς το μόνο που διαθέτουμε είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;
Οταν έξαφνα στα 1929-'31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης που μάστιζε τότε τη χώρα μας, να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Αγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Ελληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν.
Να, λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα.
Ουδέν σχόλιο..