Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άρθ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άρθ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΜΟΝΙΟ

 
 Το ξίφος του Στάλινγκραντ και οι λαγοί..
 
 
 
O Μαρκ Τουέιν με τον Τομ Σόγερ του είναι και διάσημος Αμερικανός συγγραφέας και οικείος σε γενεές επί γενεών Ελλήνων κι Ευρωπαίων, εφήβων και μη, αναγνωστών. 
 

Παρασκευή 25 Αυγούστου 2017

ΑΣΤΕΓΙΑ Ή ΣΟΒΙΕΤΙΑ ;

Φωτογραφία του Ευγένιος Ανδρικόπουλος.
Eυγένιος Ανδρικόπουλος

Έχω κατ’ επανάληψη δηλώσει και όχι μόνον μία φορά και όχι μόνον από εδώ, πως κομμουνιστής υπήρξα στα χρόνια των σπουδών αλλά έχω αποσυρθεί της κυκλοφορίας του συγκεκριμένου χώρου δεκαετίες τώρα.
Είναι θέμα χαρακτήρα. Δεν βολεύομαι πουθενά.. Ανυπότακτος. Απείθαρχος. Ατίθασος. Απόδειξη πως όταν βρίσκομαι πλάι σ’ ένα θεούσο μου έρχονται χίλιες μύριες αποδείξεις περί της ανυπαρξίας του θεού και αντιστρόφως.

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΜΟΝΙΟ

Τζιχάντ! Πλεϊστέισιον! Κύριε Ελέησον!
 
 

Κάπου πήρε το μάτι μου ένα εύστοχο σχόλιο, πολύ πικρό αλλά και συνάμα πολιτικά επιδερμικό, για τους αποκεφαλισμούς των δυτικών απαχθέντων - κρατουμένων των φανατικών μαύρων μισθοφόρων, του λεγόμενου, προσωρινά από τα παγκόσμια μέσα, «Ισλαμικού Κράτους», που σύντομα θα αποκαλείται και σκέτο Ις, κάτι σα σφύριγμα φιδιού. 
 
Οι αποκεφαλισμοί, σε λίγο, έλεγε, θα μοιάζουν με διαφημιστικά σποτάκι του Ις! Αληθές μεν, συσκοτιστικό μιας καλά μελετημένης κακοήθους ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας από την άλλη.

Προσοχή στις λέξεις γιατί εκδικούνται τους αδιάφορους χρήστες τους. Οι τζιχαντιστές αντικατέστησαν τη λέξη τρομοκράτες. Οπως η μαύρη σαν κάρβουνο στολή του φασίστα πλασάρεται να ενδημεί μόνον στο φαιό των πετρελαιοφόρων αραβικών ερήμων. 


Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Αλογο και γαϊδούρι


 Η ζωή στην Ελλάδα μας βιώνεται σε δυο παράλληλους κόσμους, σύντροφοι. Το νιώθουμε όλοι. Μα όλοι! Απ' τη μια η πλειονότητα, βυθισμένη στην ανασφάλεια και το χάος, με τη φτώχεια να θερίζει όχι πια μόνον όνειρα και δη πολυτελείας, αλλά παιδικά στομάχια και γεροντικά κόκαλα. Γέμισαν οι δρόμοι από καλοντυμένους ζητιάνους που δε σε κοιτάνε στα μάτια και ζητάνε μια βοήθεια για τα φάρμακά τους. Στα εργοστάσια, στα ξενοδοχεία, στα γραφεία εταιρειών, χιλιάδες απολυμένοι παλεύουν με επισχέσεις, με απεργίες, με συνελεύσεις και ιδρωμένα απ' την αγωνία χαρτιά που μοιράζουν σε πεζοδρόμια, πασχίζουν να γνωστοποιήσουν στην κοινωνία πώς βρέθηκαν στο δρόμο όλοι ή μερικοί για την ώρα, καθώς πολλαπλασιάζονται οι χαλυβουργίες. Ούτε θέλω να σκεφτώ τη ...δημοκρατία στην οποία δίνουν εξετάσεις για την ανώτατη εκπαίδευση τα παιδιά του 2012 στο ευρωχώρο Ελλάς.