Αυτούς που δια του εφησυχασμού και της υποταγής τους στην ολιγαρχία, μας ξεχαρβάλωσαν και καιρός είναι να επανέλθουμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις.
Δηλαδή την εξέγερση.
Επειδή κανένας από τους διεκδικούμενους όρους ζωής πληρούται.
Ούτε το ψωμί ούτε η παιδεία και κυρίως η ελευθερία τις συντεταγμένες του άστρου της οποίας έχουμε χάσει από καιρού.
Τα είδη διατροφής έχουν καταστεί βασικά εν ανεπαρκεία αγαθά.
Η δημόσια παιδεία υπονομεύτηκε με την θεσμοθέτηση των ιδιωτικών κολεγίων έτσι ώστε ν αποτελεί προνόμιο των λίγων. Κατά φωτοτυπία και η δημόσια υγεία που υφαρπάχθηκε από τους κλινικάρχες της χρηματοπιστωτικής ευεξίας..
Και ως προς την ελευθερία του Δυτικού θεσμοθετημένου αυταρχισμού; Έχει αποφανθεί ο Αριστοτέλης προ εμού. Πως βία ή η δουλεία είναι η ίση μεταχείριση των ανίσων.
Που επί των ημερών μας δεν έχει χρεία ερπυστριών. Ξετρυπώνεται σαν ολόφωτος αρουραίος από τα τηλεοπτικά στούντιο σε περιόδους κοινωνικής πόλωσης, οικονομικής ανασφάλειας και αποδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής.
Όπου δηλαδή η νομοθετική εξουσία οικοδομεί δομές που: εντείνουν τους αποκλεισμούς, ενισχύουν τη στοχοποίηση «χαρακτήρων» και απονευρώνουν κάθε έννοια κοινωνικής φροντίδας κανοναρχώντας τον ανελέητο ανταγωνισμό.
Το πολυτεχνείο ζει μόνον η ανάσταση του λαού εκρεμεί
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου