ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ

 Η πίεση που ασκεί η ενεργειακή ακρίβεια είναι τόσο μεγάλη, που για την απορρόφησή της ενεργοποιούνται όλες οι εφεδρείες. Ποιος; 

 

Αυτός που κάπου κάποτε με κάλεσε να διαφεντεύσω σε εφημερίδα που αόρατος ιδιοκτήτης θα ήταν αυτός και αντιπρόσωπός του ένας αυτοφοράκιας έλλην με ισχυρούς δεσμούς στην Σαουδική Αραβία. 

Μα το εγχείρημα ήταν θνησιγενές διότι κατά τη διανομή των συμβολαιογραφικών ρόλων  του συνεταιρισμού, το κρίσιμο δύο τοις εκατό θα το είχε ο δικηγόρος του εφημερίδας ΈΘΝΟΥΣ..Φυσικά και εισέπραξε ένα μεγαλειώδες ΟΧΙ..

 Κι αίφνης ξανά ενώπιόν μου ο φίλος  συμπατριώτης και ομώνυμος (λέγομαι και Αντώνιος) Υπό την ίδια ακριβώς λογική. 

Παρουσίασε λέει τις προτάσεις του για την  «φτηνότερη Ενέργεια».. Και τι προτείνει; Ε μέρει ό,τι ο αδικοχαμένος Βαλυράκης --μου είχε από το 1991 εξομολογηθεί--- για την απελευθέρωσή της. Δεν ήταν της λαϊκής προστασίας αλλά της Αγοράς. Στο νυν υπέρ πάντων η αγορά  και ο Αντώνης. 

Φταίει η κακή «απελευθέρωση», και  το Χρηματιστήριο Ενέργειας που «δεν λειτουργεί σωστά». Παρακάμπτοντας ως φρεναρισμένο πως για την ολιγαρχία και τους μερισματούχους άριστα λειτουργεί.. Ο λαός είναι το θέμα και ανάθεμα. 

Να θυμίσω πως και ο ...αντισυστημικός ο Αντωνάκης μας, είχε εξασφαλίσει την κερδοφορία της ολιγαρχίας προωθώντας . τη διάσπαση και ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, με τη λεγόμενη «μικρή ΔΕΗ» Τώρα ζητάει τι; Την επαναλειτουργία της «Πτολεμαΐδας 5», αλλά δεν λέει κουβέντα για την απολιγνιτοποίηση, το λουκέτο στους ΑΗΣ και στα ορυχεία, το τέλος της τηλεθέρμανσης για τον λαό της περιοχής.. 

Εκεί δε που δίνει τα ρέστα του είναι όταν υπερασπίζεται την «ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων» από ιδιώτες. Πρόκειται για σχέδιο που η κυβέρνηση έβαλε προσωρινά στον πάγο κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή, αναζητώντας νέους όρους για τις μπίζνες των ομίλων. 

Η δήθεν εναλλακτική Σαμαρά λειτουργεί ως συμπλήρωμα της κυβερνητικής πολιτικής, σερβίροντας στον λαό το ψευτοδίλημμα: Ενεργειακή φτώχεια ή ρεύμα από την καύση σκουπιδιών; 

Πίσω από τις αντιπαραθέσεις των αστικών επιτελείων για το ενεργειακό μείγμα και την «πράσινη μετάβαση» βρίσκεται η ίδια αντιλαϊκή στρατηγική. 

Γιατί όσο τα κλειδιά της Ενέργειας - και συνολικά της οικονομίας - βρίσκονται στα χέρια των μονοπωλίων, και δι αυτών στους εναλλασσόμενους σωτήρες, η αγορά θα λειτουργεί «σωστά» μόνο για τα κέρδη τους, ενός αναθεματισμένου λαού...