Η χώρα του μαρτυρίου. Των αδυσώπητων κυρώσεων. Της μανιακής καταδίωξης από τους διεθνείς γκάνγκστερς. Της άδειας κατσαρόλας εξ αιτίας των εν ανεπαρκεία βασικών αγαθών του πολιτισμού. Των δαγκανών του ασθματικού πνιγμού. Μ' έναν όμως λαό της αξιοπρέπειας. Περήφανο. Όχι ζήτουλα. Με κεφάλι ψηλά. Που σβησθέντος του παγκοσμίου αίγλης άστρου του, του Κάστρο, πήρε την επανάσταση στα χέρια του και βγήκε στους δρομους της φωτιάς κρατώντας ένα μεγαλειώδες όχι στους διεθνείς δολοφόνους της παρακμάζουσας Δύσης. Κάτι σαν τους Έλληνες δηλαδή.. Ωχ τι έγραψα. Είπαμε να γράφω και καμιά μαλακία για να σκοτώσω την ώρα μου πριν αυτή σκοτώσει εμένα. Γιατί αναφέροντας τους Γραικύλους του παντεταρισμένου ωφελιμισμού, θυμήθηκα τις ετερόκλητες μάζες. Που δεν διψούν για την αλήθεια Ακολουθούν εκείνον που μοιράζει ψευδαισθήσεις. Επειδή εκείνος που τις διαλύει αντί κυρίαρχος γίνεται θύμα τους. Ρε ουστ κι έξω από την παράγκα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου